Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα όχι άλλη υποκρισία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα όχι άλλη υποκρισία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013

Εξετάζω από που προέρχεται η βία και ύστερα κρίνω



Γιατί δεν είμαι ζώον. Γιατί δεν είμαι αυτοματοποιημένος μηχανισμός προπαγάνδας. Γιατί δεν είμαι προγραμματισμένος οργανισμός. Γιατί δεν πάσχω από κοινωνικό αυτισμό. Γιατί δεν έχει γίνει το μυαλό μου σούπα. Γιατί σκέφτομαι (και γράφω).

Κοιτάζω από που προέρχεται η βία κι ύστερα την καταδικάζω. Και καταδικάζω με πολύ μεγάλη ένταση την βία όταν ασκείται από τον δυνατό προς τον αδύναμο (ζώο ή άνθρωπο), όταν προέρχεται από αυτόν που εξουσιάζει προς τον εξουσιαζόμενο, όταν χρησιμοποιείται ενάντια στον λαό.

Δεν με ενοχλεί η βία που ασκείται για την υπεράσπιση της ζωής. Δεν με ενοχλεί η βία που αποδίδει δικαιοσύνη με την κοινωνική έννοια.

Επικροτώ την βία όταν αυτή στρέφεται στον δυνάστη.

Επικροτώ την βία που υπερασπίζεται την Δημοκρατία.

Επικροτώ την βία που μάχεται για την Ελευθερία.

Καθημερινά στην ζωή μας ασκούμε και μας ασκείται βία. Άλλοτε καλυμμένη και ύπουλα κι άλλοτε ωμά και ξεκάθαρα.

Όποιος πιστεύει στην φράση "καταδικάζω την βία απ' όπου κι αν προέρχεται" ας πάει ή σε μοναστήρι ή στο Θιβέτ ή και για λοβοτομή.

Αλλιώς θα πρέπει να βάζει κόμμα και να εξηγεί τι εννοεί βία, ποια μορφή βίας είναι αυτή που θέλει να καταδικάσει και γιατί την καταδικάζει.

Και μετά ας μας εξηγήσει κιόλας πως στο διάολο επι-βιώνει αυτός χωρίς να φάει το σκοτωμένο κοτόπουλο/μοσχάρι/αρνί/ψάρι, χωρίς να έχει τσακωθεί στην ζωή του, χωρίς να έχει πλακωθεί με τους συμμαθητές/αδέρφια/ξαδέρφια/αγνώστους κλπ., χωρίς να έχει φωνάξει, χωρίς να έχει βρίσει, χωρίς να έχει τρομάξει κάποιον, χωρίς να έχει δείρει το παιδί/γυναίκα/γείτονα/διαδηλωτή χωρίς να έχει επιβάλει την επιθυμία του λόγω θέσης (π.χ. προϊστάμενος σε υφιστάμενο), χωρίς να έχει απαγορεύσει λόγω ισχύος, χωρίς να έχει συμβάλει είτε ενεργά είτε παθητικά στην δημιουργία αστέγων/πεινασμένων/φτωχών/εξαθλιωμένων/νεκρών.

Μέχρι να γίνει αυτό λοιπόν ΔΕΝ θα καταδικάζω την βία ΠΡΙΝ εξετάσω από που προέρχεται και σε ποιον στρέφεται και για ποιο λόγο.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΦΕΡΝΕΙ ΒΙΑ

ΟΙ ΚΑΤΑΠΑΤΗΤΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ και ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ Η ΔΙΩΞΗ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ


Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Η υποκρισία της μάζας ή η τέχνη της συγκίνησης

- Το άκουσες;
- Τι;
- Ένας ηλικιωμένος αυτοκτόνησε στην πλατεία Συντάγματος
- Τι λες;
- Ναι ρε συνταξιούχος λέει πήγε στο Σύνταγμα και αυτοπυροβολήθηκε!
- Τι λες..Πωπω!!! Τραγικό, άστα να πάνε…!

----------------------------

Γιατί τώρα; Γιατί να μας «πάρει» ο πόνος τώρα; Σήμερα μας άγγιξε όλους αυτό, γιατί;
Κάθε μέρα αυτοκτονούν. ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ δύο άνθρωποι τουλάχιστον. Το 2009 ήταν ένας την μέρα. Το 2010 έγιναν δύο. Κι από το 2011 και φέτος οι αυτοκτονίες αυξάνονται συνεχώς.
Γιατί να βγω σήμερα με κεράκι και δάκρυα στα μάτια και δεν είχα βγει από χθές και προχθές;

Πόσο έχουμε τελικά αποξενωθεί από την ίδια μας την φύση;

Πρέπει να το δω στην τηλεόραση ή να το μάθω στο φεισμπουκ για να συγκινηθώ; Πρέπει να λειτουργήσω σαν μάζα; Δεν βλέπω γύρω μου τι γίνεται; Δεν είδα χτες; Τι άλλαξε σήμερα;

Αντιδρώ μόνο από αντίδραση στο σοκ; Έπρεπε να έρθει το πρόβλημα στην μούρη μου; Στην οθόνη μου μπροστά;

Όχι φίλε μου δημοσιογράφε κατ ‘ όνομα, δεν θα αντιδράσω τώρα από αντίδραση. Δεν θ’ αντιδράσω τώρα επειδή εσύ θες να μου πλασάρεις λίγη συγκίνηση για να τρομάξω. Δεν τσιμπάω στο κοίτα αυτός αυτοκτόνησε, για να μην φτάσεις κι εσύ εκεί σκάσε και κολύμπα.

Όχι φίλε μου γιατί εμένα δεν σαλεύει το μάτι μου. Και θα βγω και θα σας πάρει ο διάολος. Θα βγω ναι θα βγω. Κάποια στιγμή θα βγω. Τη στιγμή που δεν θα το περιμένεις.

Κυριακή 18 Μαρτίου 2012

Ω τι κόσμος μπαμπά!

Χαζοχαρούμενη ευαισθησία…
Ψεύτικη ευημερία…
Ανούσια μαλακία…

Πόσο πιο χαμηλά θα φτάσουμε, πόσο ακόμα θα ξεφτιλιστούμε;
Μας πειράζουν τα γιαούρτια στον λαοφιλή (έλεος πια με τις λέξεις καραμέλα) τραγουδιστή γιατί «εεε… δεν πρέπει… η βία δεν είναι λύση… δεν είναι σωστό!»
αλλά κάτι ηλίθια τηλεπαιχνίδια με κάτι καραγκιόζηδες παρουσιαστές που δίνουν και φιλανθρωπία σε ίδρυμα για παιδιά με καρκίνο, δεν μας πειράζουν;
.....................
Καλά αυτό σε πείραξε θα μου πείτε; Αυτό είναι το λιγότερο… Ναι σωστά αλλά κάποια τέτοια πράγματα δείχνουν την παρακμή μας τόσο «χειροπιαστά».

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Δεν θα περάσει ο φασισμός!

Με ποιο δικαίωμα κύριε Ραγκούση με φορτώνεις με την ζωή 287 μεταναστών;

Ή μήπως θα δώσεις εσύ το νεφρό σου σε αυτούς που έχουν ήδη πάθει νεφρική ανεπάρκεια;

Ποιο κριτήριο και ποια αρχή δίνει το δικαίωμα σε μια κυβέρνηση να αρνηθεί το δικαίωμα της ζωής σε αυτούς τους ανθρώπους;

Πόσο πιο χαμηλά θα πέσουμε λοιπόν ως κοινωνία;

Τι είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Ντροπή.

Σε ποιόν όμως; Σε μένα που δεν έχω τη δύναμη να αντιδράσω;

Σε σένα που κλείνεις τα μάτια;

Σε όλους μας που ακόμα περιμένουμε;

Σε ποιόν γαμώτο, σε ποιόν;

Πεθαίνουν άνθρωποι δίπλα μου, όχι από ατύχημα αλλά από επιλογή τους και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Για ποια κοινωνία λοιπόν να μιλήσω και ποιον από σας να σεβαστώ;

Πεθαίνουν άνθρωποι δίπλα μας για την ελευθερία τους κι εμείς ακόμα τρέμουμε μην απολυθούμε. Για ποια δημοκρατία μου μιλάτε λοιπόν;

Να πάτε όλοι σας στο διάολο!



Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Αναδημοσίευση (γιατί κάποια πράγματα συμβαίνουν και εκτός Αθήνας)

αναδημοσίευση απο ixnilasies.blogspot.com

Ένοχοι!

Πολύ σύντομα η υπόθεση έχει ως εξής: το Μάιο του 2008 κλήθηκε ο σύλλογος διδασκόντων του 2ου ΓΕΛ Γιαννιτσών να κρίνει, ως είθισται στο τέλος κάθε χρονιάς, τη φοίτηση των μαθητών του σχολείου. Η διαδικασία «σκάλωσε» σε τέσσερις μαθητές, μια που ερήμην του συλλόγου και εφαρμόζοντας το γράμμα του νόμου, ο τότε διευθυντής του σχολείου, Μιχαήλ Λούσης, επέμενε για την απόρριψή τους. Σύσσωμος ο σύλλογος διδασκόντων αντέδρασε και δέχτηκε τα δικαιολογητικά που προσκομίστηκαν, αφού αφορούσαν μαθητές με πολύ σοβαρά προβλήματα (κωλύομαι να αναφερθώ εκτενέστερα). Από εκεί και πέρα ξεκίνησε η δικαστική διένεξη, ως αποτέλεσμα της παντελούς αδυναμίας συνεργασίας που από την αρχή υπήρχε στην επαφή του διευθυντή με το σύλλογο διδασκόντων.
Με μηνυτήρια αναφορά σε βάρος όλων των διδασκόντων του σχολείου ο πρώην διευθυντής έκανε λόγο για παράβαση καθήκοντος και νόθευση δημόσιου εγγράφου. Η υπόθεση εκδικάστηκε τις τελευταίες μέρες και ύστερα από μια εξουθενωτική ακροαματική διαδικασία δώδεκα συνεδριάσεων σαράντα καθηγητές του 2ου ΓΕΛ καταδικάστηκαν για την πρώτη κατηγορία με ποινή φυλάκισης ενός έτους με τριετή αναστολή.
Μια μέρα μετά την απόφαση, η εκπαιδευτική κοινότητα και η τοπική κοινωνία των Γιαννιτσών προσπαθεί ακόμη να καταλάβει τι έγινε.
Το σίγουρο είναι ότι σαράντα άνθρωποι βγήκαν από την αίθουσα του δικαστηρίου, για να επιστρέψουν με σκυμμένο το κεφάλι στην αίθουσα διδασκαλίας. Στο εξής θα κουβαλούν το στίγμα της ενοχής που τους αποδόθηκε από ένα δικαστήριο που χωρίς τις αναγκαίες προσλαμβάνουσες για ό,τι ισχύει στη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα προτίμησε να μείνει στο γράμμα του νόμου και να χάσει την ουσία του.
Αναφέρομαι σε έναν νόμο που στην τυφλή εφαρμογή του δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι επιλύει και γι’ αυτό έχει εν πολλοίς ξεπεραστεί από την καθημερινή εκπαιδευτική πράξη των περισσότερων σχολείων. Λίγο πολύ το ξέρουν όλοι οι εκπαιδευτικοί, κυρίως των λυκείων.
Εύλογη λοιπόν η απορία μου: αν η απόφαση αυτή δεν είναι ένα μήνυμα κατατρομοκράτησης της εκπαιδευτικής κοινότητας, αν δεν είναι αποτέλεσμα μιας συνειδητής επιλογής να εφαρμοστεί στρατιωτικό καθεστώς στη λειτουργία όλων των σχολείων, μήπως πρέπει η ιθύνουσα εκπαιδευτική ηγεσία αφενός να πάρει θέση για την καταδίκη των εκπαιδευτικών και αφετέρου να επανεξετάσει, έστω και τώρα, το καθεστώς δικαιολόγησης των απουσιών;

---------------------------------------

Μπορεί να μην είχα ενεργή συμμετοχή στην δικαστική περιπέτεια του Π.Χ., τον οποίο γνωρίζω μέσω του μπλογκ του, αλλά είμαι βέβαιη και πέρα απο κάθε αμφιβολία σίγουρη ότι αξίζει να είναι Καθηγητής! Καλή δύναμη σε όλους!

Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

"Η βία γεννά βία" και άλλα παραμυθάκια «δημοκρατικής» ανοησίας

Η βία ΔΕΝ γεννά βία, γεννά άμυνα. Όταν σε δέρνουν θα αμυνθείς. Όταν σε σκοτώνουν θα προστατευθείς. Όταν σε εξαθλιώνουν θα εξεγερθείς. Η κρατική βία και καταστολή γεννά ανθρώπους που αντιστέκονται. Σε όποιον λοιπόν αντιστέκεται στον βομβαρδισμό ψυχολογικής, σωματικής, ιδεολογικής και τρομοκρατικής κρατικής βίας λέω «μπράβο» και του σφίγγω το χέρι.

Η βία ΔΕΝ γεννά βία, γεννά άμυνα. Και είναι γνωστό πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Επίθεση λοιπόν κατά μέτωπο. Τέλειωσαν τα ψέματα, δεν είναι καιρός για ουδετερότητες, είναι καιρός να διαλέξεις στρατόπεδο. Ή με τον κόσμο που υποφέρει ή με τον εαυτό σου. Εγώ διαλέγω το πρώτο εσύ;


Υ.Γ. 1 Ο Ντομινίκ είπε πως τα χειρότερα δεν ήρθαν ακόμα. Το θέμα είναι πως η Ιστορία δεν γράφτηκε ακόμα και τα χειρότερα που θα έρθουν δεν ξέρουμε ποιους θα αφορούν, εμάς ή αυτούς;
Υ.Γ. 2 Κάποια στιγμή ξέρεις ο τροχός θα γυρίσει…
Υ.Γ. 3 Το μπλογκ αυτό κατεβάζει ρολά μην αντέχοντας τον άγριο καπιταλισμό, την άγρια προπαγάνδα και την άγρια καταστολή που του επιβάλλεται. Κατεβαίνει στον δρόμο και θα παραμείνει εκεί μέχρι τελικής πτώσης…

Καλή λευτεριά σε όλους και καλή αντάμωση!


Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010

Το Κτήνος δεν χορταίνει ποτέ !

Άνθρωπος : δίποδο θηλαστικό παμφάγο με δυνατότητα μετατροπής του σε τετράποδο σαρκοβόρο. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται μόνον σωστή πολιτική.

Άνθρωπος : έλλογο όν με δυνατότητα μετατροπής σε ανεγκέφαλο οργανισμό. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται μόνον σωστή ενημέρωση.

Άνθρωπος : έμψυχος οργανισμός με δυνατότητα μετατροπής σε αναλώσιμο είδος. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται μόνον σωστός μηχανισμός εξουσίας.

Άνθρωπος : είδος με επιτεύγματα υψηλής πνευματικής δημιουργίας με δυνατότητα μετατροπής σε καταναλωτικό μονοκύτταρο οργανισμό. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται μόνο σωστό οικονομικό σύστημα.

-------------------------------

Αυτό το Κτήνος μοιάζει να μην χορταίνει με τίποτα. Τρέφεται με ανθρώπινη σάρκα. Όταν δεν βρίσκει θύματα τρέφεται με όρο προπαγάνδας τον λεγόμενο και ΜΜΕ. Ο ορός αυτός περιέχει συμπυκνωμένη φαιά ουσία που απομυζά από τους ανυποψίαστους πολίτες. Όσοι περισσότεροι βλέπουν τηλεόραση, όσοι περισσότεροι διαβάζουν εφημερίδες και ακούνε ραδιόφωνο, τόσο περισσότερες δυνάμεις συγκεντρώνει το Κτήνος ώστε να παραμείνει ζωντανό μέχρι να βρει το επόμενο θύμα του.

Όμως εσύ ανυποψίαστε πολίτη, φυλάξου ! Κάποια στιγμή θα έρθει και η σειρά σου (αν δεν έχει ήδη έρθει). Τότε θα πονέσεις, τότε θα κλάψεις, τότε θα ματώσεις.
Μέχρι τότε μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος. Μέχρι τότε μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις την δουλειά σου για να τα βγάλεις πέρα, με δυσκολία μεν, αλλά θα τα καταφέρεις ναι. Μέχρι τότε μπορείς να απολαμβάνεις την πλάσμα τηλεόρασή σου με το νέο ψηφιακό σήμα Digea. Μέχρι τότε μπορείς να συνεχίσεις να στηρίζεις αυτό το σύστημα αφού δεν κάθισες ποτέ να σκεφτείς αν υπάρχει άλλο.
Δεν πειράζει όμως, ξέρεις γιατί ; Γιατί κάποια στιγμή θα έρθει και η σειρά σου…

Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

Χαμιντουλαν Ναζαφι

Είχα αποφασίσει να μην γράψω μέχρι το Πάσχα αλλά τα γεγονότα πλέον με ξεπερνού. Γράφτηκαν ήδη τόσα πολλά για το παιδί των 15 χρόνων από το Αφγανιστάν τον Χαμιντουλαν Ναζαφι που διαμελίστηκε από την βόμβα στα Πατήσια το βράδυ της Κυριακή. Γράφτηκαν κείμενα γεμάτα οργή , κείμενα ελαφρώς μελό , κείμενα που εμβάθυναν στην στάση των ΜΜΕ , κείμενα που είδαν πίσω απο το γεγονός και κείμενα που λένε όσα θέλουμε να πόυμε. Όμως κάποια στιγμή πρέπει να ξεφύγουμε από τις πολιτικά ορθές προσεγγίσεις (political correct) και να δούμε όσο κι αν μας ξενίζει πως δεν ήταν το ίδιο με τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Και θέλω να το τονίσω αυτό γιατί βλέπω να παρασυρόμαστε σε μια κουβέντα του τύπου «γιατί δεν κάηκε η Αθήνα για την δολοφονία αυτού του παιδιού όπως τότε τον Δεκέμβρη ;».

Στην περίπτωση Γρηγορόπουλου, ένας 15χρονος δολοφονείται από αστυνομικό, από κρατικό λειτουργό δηλαδή που η πολιτεία του έδωσε εξουσία και όπλο για να προστατεύει τον πολίτη. Ακόμα κι αν η δολοφονία αυτή δεν ήταν εν ψυχρώ ή αν ο Κορκονέας είναι ένας ψυχάκιας, όφειλε η αστυνομία ως σώμα ασφαλείας να το γνωρίζει και ή να μην του έχει επιτρέψει να είναι αστυνομικός ή να του έχει πάρει το όπλο. Το γεγονός λοιπόν της δολοφονίας παιδιού από άνθρωπο που φέρει νομίμως και εντεταλμένα όπλο είναι εξοργιστικό όσο και τρομακτικό γιατί με αποτρέπει από το να κυκλοφορώ στο δρόμο έχοντας τον φόβο πως κάποιος μπορεί να με σκοτώσει. Είναι εξοργιστικό και τρομακτικό γιατί η εξουσία που έδωσα σε κάποιον χρησιμοποιείται κατ ‘ εξακολούθηση και όχι μεμονωμένα (θυμίζω πως ήταν πάρα πολλά τα «μεμονωμένα περιστατικά» της αστυνομίας) με τρόπο επικίνδυνο και επιζήμιο, με τρόπο δολοφονικό. Μαζί με συσσωρευμένη καταπίεση από πολλές μεριές, η οργή αυτή οδήγησε τον κόσμο στον δρόμο τον Δεκέμβρη του 2008.

Ερχόμαστε τώρα στην περίπτωση του Ναζαφι. Κάποιος ή κάποιοι τοποθετούν μια βόμβα όπου ένα 15χρονο παιδί πρόσφυγας βρίσκει και το σώμα του διαμελίζεται. Εκτός από την ηλικία και το γεγονός της δολοφονίας δεν βρίσκω καμία άλλη ομοιότητα.

Κι αναρωτιέμαι, να βγω στον δρόμο επειδή κάποια οργάνωση (;) βάζει βόμβες ; Γιατί δεν υπήρξε αίτημα να βγούμε στους δρόμους όταν ένα παιδί (αν θυμάστε) πυροβόλησε αδιακρίτως σε κάποιο εκπαιδευτικό κέντρο του ΟΑΕΔ και μετά αυτοκτόνησε ; Μετανάστης ήταν κι αυτός και μάλιστα (αν θυμάμαι καλά) είχε προδημοσίευσει την πράξη του στο διαδίκτυο ρίχνοντας ανάθεμα στην ρατσιστική κοινωνία που τον περιέβαλε. Γιατί τότε δεν αγανακτήσαμε με την βία που υπάρχει και βιώνουμε ; Προχθές στο Αγρίνιο αυτοκτόνησε η μάνα του νεαρού που είχε σκοτώσει πριν μερικά χρόνια κάποιος βοσκός-αγρότης, μετά αυτοκτόνησε και η κόρη μην αντέχοντας τον πόνο. Όταν εκείνος ο βοσκός μαζί με το γιο του σκότωσε 5 συγχωριανούς του έπρεπε να βγούμε στον δρόμο κατά των βοσκών ή κατά της δολοφονίας των 5 ανθρώπων ;

Αν το Αφγανόπουλο το πυροβολούσε ένας ανεγκέφαλος φασίστας και τον συλλαμβάνανε θα κάναμε πορεία ;

Να βγω στο δρόμο γιατί υπάρχουν πρόσφυγες από το Αφγανιστάν που στέλνει στρατό η χώρα μου, να βγω. Να βγω στο δρόμο γιατί υπάρχουν μετανάστες εξαθλιωμένοι που κανείς δεν τους προσέχει, να βγω. Να βγω στον δρόμο κατά του ρατσισμού, να βγω. Να βγω στον δρόμο για να διεκδικήσω μια καλύτερη ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία, να βγω. Να βγω στο δρόμο επειδή κάποιος βάζει βόμβες, ε όχι δεν θα βγω. Γιατί τότε θα έπρεπε να βγω κι όταν σκοτώνει ο τάδε τη γυναίκα του, η τάδε το παιδί της, όταν σκοτώνονται σε τροχαία από ασυνείδητους οδηγούς, όταν βρέφη πεθαίνουν από αμέλεια γιατρών και και και τραβάει πολύ η ιστορία… Γιατί βία έχουμε μπόλικη δυστυχώς και νεκρούς και σκοτωμούς. Δεν έχουν όμως όλες οι δολοφονίες πολιτικό υπόβαθρο. Η δολοφονία Γρηγορόπουλου είχε πολιτική ευθύνη, άσχετα αν δεν την ανέλαβε κανείς.


Ειλικρινά, και συγχωρείστε με αν γίνομαι κυνική, δεν νιώθω την ίδια απειλή από έναν ή πολλούς που βάζουν βόμβες με έναν αστυνομικό ή πολλούς ανίκανους και ακατάλληλους να κουβαλάνε όπλο (και γκλομπ και χημικά και δακρυγόνα).

Βρίσκω λοιπόν υποκριτικό να διαρρηγνύουμε τα ιμάτια μας για πρόσφυγες κακόμοιρους που ψάχνουν στα σκουπίδια, για ανύπαρκτες τρομοκρατικές οργανώσεις και για κύμα βίας που εξαπλώνεται, όταν ξέρουμε πολύ καλά γιατί υπάρχουν πρόσφυγες και γιατί ψάχνουν στα σκουπίδια.

Ναι να το καταδικάσω το γεγονός, ναι, όπως κάθε δολοφονία, να στεναχωρηθώ και να φρίξω με τον τρόπο θανάτου,ναι, αλλά δεν θα ρίξω ψεύτικα δάκρυα και ψεύτικα αναθέματα για κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα σε όλο τον κόσμο. Θα προσπαθήσω να τον αλλάξω αυτόν τον κόσμο όσο μπορώ και όπου μπορώ.

Καλή Ανάσταση αδέρφια (που λέει κι η διαφήμιση) !

Υ.Γ.Μιλάω για αυτό καθ'αυτό το γεγονός, για την εκμετάλλευση απο τα ΜΜΕ και όλα τα συναφή συμφώνω απόλυτα με όλους σας।


Ανανέωση (update) : Ρε παιδιά, ρε παιδιά, γιατί πέφτουμε στην παγίδα των ΜΜΕ με τα κροκοδείλια δάκρυα ; Γιατί ; Ας πούμε όχι στην υποκρισία ! Γαμώ τη μου, αυτά τα κανάλια θέλουν κλείσιμο !