Ψηλάφι

Την αλήθεια την κατακτάς μόνο σου ναι. Αλλά για να φτάσεις μέχρι εκεί χρειάζεσαι κι άλλους. Συνοδοιπόρους. Πρέπει να την πλησιάσεις μαζί με συντρόφους. Γιατί αλλιώς θα έχεις πλανηθεί από το μυαλό σου.

Έχω ακούσει πως αν κατακτήσεις την αλήθεια θα το καταλάβεις σίγουρα.

Κάποιος μου είπε κάποτε πως την αλήθεια δεν θα την βρω ποτέ γιατί απλά ψάχνω την δική μου αλήθεια. Πρέπει πρώτα, μου είπε, να βρεις την αλήθεια των άλλων κι ίσως εκεί να βρίσκεται και η δική σου. Έτσι μου είπε κάποτε κάποιος με μαύρα ρούχα και λευκά μαλλιά. Ίσως και να το ονειρεύτηκα όμως μια νύχτα σαν κι αυτή που δεν κοιμόμουν.

Κλείσε λίγο τα μάτια σου. Κλείσ’ τα και σκέψου πως το σώμα σου πατά στο χώμα. Το χώμα είναι καφέ ελαφρώς νωπό και μυρίζει φρέσκια βροχή. Σκέψου πως τα πόδια σου βουλιάζουν και γίνονται ένα με αυτό. Νιώσε. Άσε τη λασπώδη υφή να σ’ αγκαλιάσει. Ύστερα τέντωσε τα χέρια σου και σκέψου πως βρίσκεσαι σε ένα καρέ από κόμικ. Σκέψου πως θες να τεντώσεις τόσο πολύ τα χέρια ώστε να φτάσεις στα διπλανά καρέ. Σκέψου τι θα ήθελες να βρίσκεται εκεί. Το σώμα σου έχει γίνει ένα με την αρχική σου επαφή. Άσε την ψυχή σου να λασπώσει απ’ το βρεγμένο χώμα. Τα χέρια τεντωμένα, τα μάτια κλειστά. Τι είναι αυτό που θέλεις να φτάσεις τόσο πολύ; Άσε την ψυχή σου να τ΄ ακουμπήσει.

Ληθη

ειναι μερικα πραγματα ανεξηγητα. κατι σαν μεταφυσικες υποσχεσεις που καποιος σου εδωσε και γνωριζεις μονο εσυ. οπως το να διαβασεις κατι που το καταλαβαινεις μονο με τις αισθησεις σου. ο εγκεφαλος κανει τη λογικη επεξεργασια αλλα το μηνυμα χτυπαει αλλου. που; ξερεις αλλα δεν μπορεις να πεις. δεν μπορεις να πεις. οι λεξεις περασαν απο το ματι και χαθηκαν μεσα σου. παντου. μπηκαν παντου. Θες. θες να πεις αλλα δεν μπορεις. θες να πεις αυτο που νιωθεις αλλα οχι με λεξεις.

μια αγκαλια θα σου εκανα και λιγο πατ πατ στο κεφαλι. και θα ηθελα να σκεφτεις το ιδιο με αυτο που σκεφτομαι.

αλλα μετα συνερχεσαι. ειναι κι αυτο μες το παιχνιδι. και λες οτι οκ αποκλειεται να σκεφτηκε οτι κι εγω. αποκλειεται να μπαινει στο κεφαλι μου οπως δεν μπορω να μπω εγω στου αλλου.

καποια στιγμη θα ηθελα να δω με ανοιχτα τα ματια αυτα που βλεπω με κλειστα.

και ξερεις τι αλλο; θα θελα να διαβαζω μεχρι να μην θυμαμαι τιποτα αλλο παρα μονον αυτά που διαβάζω.


Λίθος (αναδημοσίευση από εδώ)

Να συλληφθείς να γεννηθείς να μεγαλώσεις να μοιάσεις να μάθεις να φέρεσαι να ζήσεις να χτίσεις ένα σπίτι να έχεις να μένεις μόνος τα βράδια στους τοίχους που μοιάζουν μ’ αυτά τα όρια που βάζεις για να έχεις να έχεις να έχεις.

Να βγεις να δεις κάποιον να θες να του πεις να μη βγει έξω και φυγει κι αυτός απ’ τη Γη.

Να τρομάζεις στα φρένα να χαζεύεις τα τρένα στα ταξίδια που πάνε μ’ επιβάτες με μάνες που κοιτάζουν εσένα που μοιάζεις στις κόρες στους γιους που θα ‘θέλαν να έχουν αν κάποιον αν ποθούσαν κανέναν μη όντας νεκρές.

Να πηδάς να τελειώνεις να τα λες και στους άλλους να σου μοιάζουν, να είναι όπως θα ‘θελες να ‘σαι αν δεν ήσουν εσύ όπως σ’ έμαθαν να ‘σαι στα τραπέζια των φίλων στο ποτό, στον καφέ που αιωνια θα πίνεις να ξεχνιέσαι στη μέθη να ξυπνάς τεχνητά να γαμάς γενικά ν’ αγαπάς ειδικά ν’ αναμένεις τον άλλον να σε παίρνει απ’ το χέρι να σου λέει δυο λόγια για να λες πως μια μέρα θα γίνεις Θεός.

Να κοιτάζεις για πάντα όλη μέρα καθρέφτες να μιλάς με τους ψεύτες να χαϊδεύεις τα λόγια εκείνων που οι γλώσσες τους γίναν μπαλόνια που κάποιοι θα σκάσουν στα κεφάλια εκείνων που λένε πως είναι οι σωτήρες του κόσμου της ουσίας οι Άλλοι.

Να γυρνάς λοιπόν σπίτι στην ασφάλεια του σύρτη στην κλειστή σου τη πόρτα ανδρειωμένος σαν πρώτα να φοβάσαι να τρέμεις το πρωί να δουλεύεις να νοικιάζεσαι να χεις λεφτά να ξοδεύεις στη μέθη αφού αλλιώς δε μπορείς.

Να χαϊδεύεις την Λίθο του σπιτιού την ουσία την εικόνα της Βίας για να λες πως μια μέρα θα σπάσεις καθρέφτες θ’ αφήσεις τους ψεύτες θ’ ανασάνεις αέρα θα πετάξεις πιο πέρα θα φύγεις, θα είσαι θα γίνεις εσύ.

βουτιά

Έλα θα πάμε μια βόλτα. Μια βόλτα στην θάλασσα. Θα είναι ωραία θα δεις. Ήρθε η ώρα να πάρεις μια ανάσα. Ε τι γιατί; Γιατί βουτιά χωρίς ανάσα είναι βουτιά χαμένη, θα βγεις γρήγορα στην επιφάνεια κι όλη η προσπάθεια θα πάει στράφι. Κι ύστερα θα αναγκαστείς να κάνεις κι άλλη. Κι ύστερα μία ακόμα. Αλλά οι πολλές βουτιές κουράζουν να το ξέρεις. Ναι και χάνουν το νόημά τους . Πάρε βαθιά ανάσα λοιπόν και βούτα με την μεγαλύτερη φόρα σου. Με δύναμη για να βρεις πάτο. Ναι κι όταν βρεις πάτο να πιάσεις λίγη άμμο ή ένα βότσαλο και να μου το φέρεις. Θα το κάνεις ε; Ό,τι βρεις στο βυθό ό,τι μπορέσεις να πιάσεις δεν με νοιάζει. Αρκεί να ξέρω ότι έφτασες στον πάτο.

Έλα μη διστάζεις. Είναι ωραίος ο βυθός σου λέω. Εγώ θα κολυμπάω λίγο πιο κει πιο βαθιά ίσως. Δεν σ’ ενοχλώ απλά θα ‘χω το νου μου μη τυχόν κι αργήσεις να βγεις στην επιφάνεια. Έλα έχω πάρει και μπρατσάκια και κουλούρα. Τη μάσκα όχι, θα στην δώσω μόνο αν είσαι καλό παιδί…

Τύφλωση

Τι μας τυφλώνει; Τι μας τυφλώνει; Τι;

Πως γίνεται να μη βλέπουμε πια τίποτα;

Δεν είναι «ζώο» αυτός που τώρα, τώρα μετά από όσα έχουν γίνει, ψήφισε Σαμαρά;

Απογοήτευση.

Φοβηθήκατε την έξοδο από το ευρώ αλλά τώρα θα ζήσετε την μνημονιακή πολιτική του ολίγιστου Σαμαρά.

Θυμός.

Φοβηθήκατε την αβεβαιότητα μιας αριστερής κυβέρνησης αλλά τώρα θα ζήσετε την βεβαιότητα της κατάρρευσης της ζωής σας.

Δεν σας άγγιξαν λοιπόν τόσες αυτοκτονίες, τόσες απολύσεις, τόσοι άστεγοι, τόσα συσσίτια…

Θλίψη.

Κι εσύ; Εσύ που έκανες συνειδητή αποχή, τι κατάλαβες; Πες μου σε παρακαλώ, ήρθες ένα βήμα πιο κοντά στην ελευθεριακή σου αναζήτηση; Έγινε το παραμικρό βήμα προς την κατάρρευση του πολιτικού συστήματος; Ή μήπως η Νέα Δημοκρατία είναι πιο κοντά στην ιδέα της αυτοοργάνωσης και της άμεσης δημοκρατίας από ότι ο Συριζα;

Ή μήπως εσύ που πιστεύεις ότι τίποτα δεν γίνεται και τίποτα δεν αλλάζει είσαι ευχαριστημένος με την αποχή σου; Ελπίζω να κατάλαβες πόσο πολύ βοήθησες αυτή τη φορά τον Σαμαρά να βγει κυβέρνηση.

Δεν θέλω να δω άλλες απολύσεις συνάδελφων μου. Δεν θέλω να δω όλους αυτούς τους κρυμμένους, τόσο καιρό, δεξιούς να ξαναβγαίνουν στα κανάλια. Δεν θέλω να δω χρυσαυγίτικο μπλοκ στη επόμενη πορεία. Δεν θέλω να διαβάσω για άλλη αυτοκτονία. Δεν θέλω να δω άλλους άστεγους. Δεν θέλω να δω ξανά τον Βενιζέλο.

Θα έρθουν ακόμα πιο δύσκολες στιγμές… ας αντέξουμε…


Υ.Γ. Μπράβο Αντωνάκη καλά που έκανες και δήλωση στα αγγλικά (πρώτη φορά στα χρονικά πρωθυπουργός το κάνει αυτό) για να δείξεις με πιο παραστατικό τρόπο την υποτέλειά μας!

Γιατί έτσι μας αρέσει!

Θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ γιατί...

η γερμανική έκδοση των Financial Times μου είπε να μην το κάνω,

γιατί ο Σαμαράς μου θύμισε ότι ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά,

γιατί το ΚΚΕ μου είπε να μην τον εμπιστευτώ (φαντάζομαι είναι περήφανο το κόμμα που ακριβώς το ίδιο είπαν και οι Financial)




γιατί ο Πρετεντέρης μου είπε να το κάνω,

γιατί ο Βενιζέλος μου χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι,

γιατί οι Ευρωπαίοι ηγέτες που ήταν πάντα στο πλευρό μου, μου λένε να μην το κάνω…

Α! Και γιατί μου το 'πε κι ένας βιβλιοθηκάριος που έχασε τη δουλειά του και τα βιβλία τον θέλουν πίσω...

Δεν έχει νόημα να επιχειρηματολογήσει κανείς στο γιατί θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ όταν η αντίθετη επιχειρηματολογία βασίζεται σε επιχειρήματα :

παράλογα, τρομοκρατικά, παραπληροφόρησης, ψευδή, επιβολής, προσβολής της νοημοσύνης, εκφοβισμού, σκοταδισμού, ακροδεξιάς λογικής, κ.α.π.

Στην τελική.... θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ γιατί ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ!!!!

Α-Ε

Βία. Βίωμα. Βιασμός. Βιασύνη. Βίος. Βιώσιμος.

Αυτές οι λέξεις δεν παίρνουν Α μπροστά…

Μου φάνηκε περίεργο όταν το σκέφτηκα αυτό. Ίσως να μη χρειάζονται Α για να «στερηθούν» το νόημα τους. Ίσως να χρειάζονται κάτι άλλο. Ίσως να χρειάζεται να τις καταργήσουμε. Όλες; Δεν ξέρω εσύ θα μου πεις. Ας σκεφτούμε ποια λέξη θα τις καταργούσε όλες… νομίζω πως αρχίζει από Ε…

(Συμφώνησα. Μου άρεσε.)

Ποιοι είμαστε;

Δεν γίνεται. Απλά δεν γίνεται να παραμένουμε άνθρωποι κάτω από τέτοιες συνθήκες. Καταθέτω την ιδιότητα μου. Δεν είμαι πια άνθρωπος. Πείτε με όπως θέλετε. Πείτε με ζώο. Πείτε με ον. Πείτε με πράγμα. Μη με ξαναπείτε όμως άνθρωπο. Δεν είναι οι άνθρωποι έτσι. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται να βλέπω ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια και να μην μπορώ να τους βοηθήσω. Δεν γίνεται. Πείτε με μηχανή. Πείτε με ζόμπι. Πείτε με φάντασμα. Άνθρωπος όμως δεν είμαι πια. Δεν γίνεται να αντέχω κάθε μέρα και μια νέα αυτοκτονία.

Ούτε κι εσύ είσαι και το ξέρεις. Δεν είσαι πια άνθρωπος.

Τι είμαστε λοιπόν; Τι σκατά έχουμε γίνει; Δεν γίνεται να αντέχουμε να διαβάζουμε κάθε μέρα για μια νέα αυτοκτονία. Κάθε μέρα! Κάθε μέρα κι άλλος ένας μεσήλικας, κάθε μέρα κι άλλη μία άνεργη, και μια μάνα, κι ένας γιος, ένας απελπισμένος, ένας χρεωμένος, ένας κι άλλος ένας κι άλλος κι άλλος... Μια τεράστια λίστα από επαγγέλματα, ιδιότητες, επιθετικούς προσδιορισμούς. Μια λίστα που αυξάνει τους αριθμούς στις στατιστικές. Κάθε μέρα! Κι εμείς ακόμα αντέχουμε. Δεν γίνεται αυτό ρε γαμώτο! Δεν γίνεται να είμαστε τόσο απαθείς. Δεν γίνεται να μην μπορούμε να το σταματήσουμε.

Δεν γίνεται να μην είμαστε άνθρωποι πια!

Bombay Sapphire

Σταθερό αυτάρεσκο βάδισμα. Σαν να ζυγίζει το κάθε σου …. («καμπανέλι») δέκα κιλά. Μαλλί τρέντυ επιμελώς ατημέλητο και ανασηκωμένο μπροστά. Ζακέτα μπλέ ραφ γνωστής φίρμας ρούχων, μπλουζάκι κολλητό, τζιν αγοραστό φθαρμένο. Παπούτσι στυλάτο καφέ με μαύρο τύπου Αλ Καπόνε. Το βλέμμα γεμάτο αυτοπεποίθηση με αρκετή δόση αλαζονείας. Και στο δεξί χέρι σου κρατάς τσάντα τύπου αντρική! Άσπρη με καφέ λουράκι, μεγάλη. Θα μπορούσα να την κρατάω κι εγώ βέβαια. Την άνοιξες και φόρεσες κάτι ακουστικά μεγάλα άσπρα συνδεδεμένα με το ΜΡ3 σου. Κι όταν ένα ζευγάρι μεσήλικων σε ρώτησαν «από πού τα ‘χεις πάρει;» η απάντηση δεν θα μπορούσε να είναι άλλη, «από την Αμερική».

Σε παρατηρούσα κι αναρωτιόμουν, τι να ψήφισες άραγε; Νέα Δημοκρατία για να ταιριάζει με την μπλε τρέντυ ζακέτα σου; Ίσως Πασοκ γιατί και οι γονείς σου το ίδιο. Ή μήπως Συριζα; Ναι γιατί όχι θα μπορούσες να έχεις ψηφίσει και Σύριζα γιατί σ’ αρέσει ο Αλέξης. Χρυσή Αυγή μπα όχι πολύ μπρουτάλ για τα γούστα σου. Ο Καμμένος ναι ίσως να σου άρεσε αν και κάπως παλιομοδίτικος. Ίσως Δημιουργία Ξανά, ναι, τα έχεις βαρεθεί τα κόμματα, ο διαφημιστής είναι καλύτερος, αυτός ξέρει είναι τεχνοκράτης. Ίσως και Δράση γιατί όχι, έφτιαξε το μετρό λίγο είναι αυτό; Μπορεί βέβαια να μην ψήφισες καθόλου, σιγά και τι θα άλλαζε, δεν αλλάζει τίποτα εδώ θα φύγεις σε ένα μήνα θα πας εξωτερικό.

Δεν θα μάθω ποτέ όμως τι ψήφισες αλήθεια… Δεν θα σε κρίνω, γιατί δεν σε ξέρω. Αλλά και να σε ήξερα πάλι δεν θα μπορούσα να σε κρίνω. Σου κόλλησα την ταμπέλα σου όμως και τέλος. Αυτό δεν κάνουμε όλοι; Κολλάμε την ταμπέλα την σωστή και τέλος. Σωστή βέβαια πάντα με τα δικά μας μάτια…

Το κομματόσκυλο

Το κομματόσκυλο βγαίνει σε πολλά χρώματα. Πράσινο, κόκκινο, μπλε, μαύρο.
Το κομματόσκυλο δεν έχει ηλικία, μπορεί να είναι από 16 έως 116.
Το κομματόσκυλο μπορεί να είναι ο αγαπημένος μας θείος, ο νονός, ο παππούς, η ξαδέρφη, η καλύτερη μας φίλη, ο καλός μας γείτονας.
Το κομματόσκυλο θα ψηφίσει χωρίς ενοχές, χωρίς αμφιβολίες, χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Το κομματόσκυλο δεν θα μετανιώσει ποτέ για την επιλογή του γιατί ξέρει πως είναι η καλύτερη επιλογή.
Το κομματόσκυλο είναι μόνο του στον δρόμο της αλήθειας.
Το κομματόσκυλο είναι μονόδρομος.

Υ.Γ. Τελικά αποφάσισα τι θα ψηφίσω (είχα ναι τους ενδοιασμούς μου). Θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚΑΡΑ και μετά θα μεταναστεύσω, έτσι για να εκδικηθώ όσους θα μείνουν πίσω και θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ/ΝΔ και λοιπούς συγγενείς…

Ένας καλός Άνθρωπος

Νεαρός. Παλικαράκι. Γελαστός. Μελαμψός.

Το όνομα του δεν θα το μάθουμε ποτέ. Πέρασε στις ειδήσεις που μας λυπούν για λίγα δευτερόλεπτα με την τραγικότητά τους αλλά δεν μας συγκλονίζουν, δεν αλλάζουν την ζωή μας, δεν μας κάνουν να βγούμε στον δρόμο, δεν δακρύζουμε. Τους δικούς του συγγενείς δεν θα τους δούμε ποτέ να κλαίνε στην κάμερα. Ήταν ένας αριθμημένος νεκρός. Τέσσερεις νεκροί.

Δεν θυσιάστηκε για υψηλά ιδανικά. Ο θάνατος του δεν ήταν πολιτική πράξη. Δεν ήταν ήρωας. Ήταν ένας από αυτούς που δεν θέλουμε γιατί είναι πολύ μαυριδεροί για τα γούστα μας. Ήταν ένας μετανάστης. Μπορεί να ήταν και λαθραίος. Ήταν απλά ένας καλός άνθρωπος. Ένας καλός άνθρωπος.

Φόρο τιμής και στεφάνι καταθέτω σε αυτόν που χωρίς κανένα όφελος και καμιά ματαιοδοξία θυσίασε τη ζωή του για να σώσει έναν άλλον άνθρωπο.

Φόρο τιμής και προσευχή κάνω γι’ αυτόν που χωρίς σκέψη αυτοσυντήρησης θυσίασε τη ζωή του για να σώσει έναν άλλον άνθρωπο.

Γιατί αυτός ήταν άνθρωπος μέχρι το μεδούλι.


Συνέβη χτες και το ξέρω από πρώτο χέρι, το ρεπορτάζ δεν είναι ακριβώς έτσι αλλά δεν έχει σημασία.