Η Ελληνική Δημοκρατία κάνει θαύματα!

Μοναδικό! Εξωπραγματικό! Δεν ξανάγινε!
Δείτε παρακάτω καρέ καρέ πως το σύμβολο της Δημοκρατίας (σας) εξαφανίστηκε μέσα σε δευτερόλεπτα. Πρόκειται για νέο παγκόσμιο ρεκόρ γκίνες. Η μεγάλη φιέστα για το γεγονός έγινε σήμερα 24/7/2011. Πρωταγωνιστής βέβαια του μαγικού κατορθώματος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον μεγάλο μάγο Chris Papoutserfield, του οποίου είχα τη χαρά να σφίξω το χέρι στο πρόσφατο παρελθόν.

τώρα (άχνο) φαίνεται (29/6/11 4:47 μμ)

τώρα δεν (άχνο) φαίνεται (καν) (29/6/11 4:48 μμ)

τώρα υπάρχει (29/6/11 6:00 μμ)

τώρα δεν υπάρχει (29/6/11 6:08 μμ)

Και τέλος δεν έχει τούτη η θητεία...










UPDATE:

Το δημοκρατικό σας φρόνημα πραγματικά με έχει σκλαβώσει! Μια μέρα σαν την σημερινή που τόσο σας συγκινεί νομίζω πως δεν θα μπορούσε να είναι χωρίς ΜΑΤ. Δεκαέξι ματατζήδες και καμιά εικοσαριά με μπλε, σύνολο γύρω στους 40 αστυνομικούς φυλάξαν σήμερα τον ναό της δημοκρατίας απο καμια 500αριά άντε 1000 διαδηλωτές. Συγχαρητήρια! Η ξεφτίλα σας δεν έχει τελειωμό!

Όταν συνάντησα τον Χρήστο Παπουτσή ή ο υπουργός χωρίς ευθύνη ή χαμένα λόγια

Ξεκινάς να πας στον γάμο της καλύτερης σου φίλης. Φτάνεις νωρίτερα στην εκκλησία και πέφτεις πάνω στον προηγούμενο γάμο. Κι εκεί που βλέπεις ασφαλίτες με ενδοεπικοινωνία και σκέφτεσαι κάποιος διάσημος θα παντρεύεται κι ενώ ένα περιπολικό έχει κάνει 2 φόρες τον γύρο της εκκλησίας βλέπεις τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Χρήστο Παπουτσή. Το σκέφτεσαι ελάχιστα, και πλησιάζεις τον υπουργό. Του δίνεις το χέρι και ξεκινάς με ένα «συγχαρητήρια» κι εκείνος όλο σιγουριά ότι το εννοείς σου λέει «ευχαριστώ» κι ύστερα αρχίζεις :

(στις αγκύλες είναι οι σκέψεις και σχόλια που δεν ειπώθηκαν)

Εγώ : Συγχαρητήρια, για τα χημικά που μας έριξες την Τετάρτη, ντροπή σου! Θα ‘πρέπε να ντρέπεσαι που ‘χεις μούτρα και κυκλοφορείς!

Παπουτσής : Γιατί στον ενικό;

Ε : [καλά σε ξεχέζω και στον πληθυντικό καραγκιόζη -κι ενώ η χειραψία συνεχίζεται]

Ωραία, ντροπή σας λοιπόν γι αυτό που έγινε την Τετάρτη. Έπρεπε να έχετε παραιτηθεί αλλά βέβαια τι να περιμένει κανείς, ούτε και με το Σάμινα είχατε παραιτηθεί και άφησε μου το χέρι [γιατί μου κράταγε το χέρι λες και του έλεγα μπράβο υπουργέ]

Π : Δεν πρόκειται να παραιτηθώ. Γιατί να παραιτηθώ; Τι έγινε την Τετάρτη, εγώ δεν είμαι διοικητής της αστυνομίας

Ε : Έχετε χάρη γιατί ο κόσμος δεν σας κράζει εδώ γι αυτό έχετε μούτρα και μιλάτε, όταν όμως θα σας κράξουν

Π : Δεν με έχουν κράξει και δεν με κράζουν

Ε : Δεν σας κράζουν εδώ γιατί σέβονται το μυστήριο και τον χώρο [δεν θέλει δα και πολύ μυαλό αυτό να το σκεφτείς, γελοίε!], όλοι τα ίδια σκέφτονται με εμένα εδώ αλλά δεν έρχονται

Π : Εσείς πως ήρθατε;

Ε : Εγώ καταρχήν είμαι από άλλο γάμο

Π : Από ποιον γάμο είσαι εσύ; (αυτό το είπε γελώντας γλοιωδώς)

Ε : Είμαι από τον επόμενο γι αυτό δεν με νοιάζει. Κι έχω και λίγο αυθόρμητο χαρακτήρα γι αυτό ήρθα, αλλά κι εγώ σέβομαι τον χώρο αλλιώς θα σας έκραζα κανονικά, δεν θα σας μίλαγα έτσι

Π : Ωραία, πες μου τώρα

Ε : Τι να σας πω; Ποιος είναι υπουργός δημόσιας τάξης; Ποιος έχει την ευθύνη;

Π : Η δημόσια τάξη είναι μια πολύ ευρεία έννοια, εγώ έχω από κάτω μου 3 σώματα, εδώ βρίσκεται όλο το λιμενικό [εννοεί στον γάμο], πριν μερικούς μήνες που είπα για δημοκρατικό έλλειμμα στην αστυνομία εσείς που ήσασταν;

Ε : Εμείς; Ποιοι εμείς;

Π : Εσείς που είστε τώρα στο Σύνταγμα

Ε : Εγώ προσωπικά ήμουν στον δρόμο

Π : Όχι δεν ήσασταν. Εγώ λοιπόν δεν έχω την αστυνομία

Ε : Με συγχωρείτε την πολιτική ευθύνη ποιος την έχει, ποιος υπουργός είναι αρμόδιος για την αστυνομία;

Π : Άκου να σου πω, εγώ δεν είμαι δημόσιας τάξης, είμαι υπουργός του πολίτη είμαι εδώ για να μπορείς εσύ να έρχεσαι να μου κάνεις κριτική, είμαι εδώ για να μπορείς να διαδηλώνεις

Ε : Να διαδηλώσω ήθελα κι εγώ την Τετάρτη αλλά δεν με άφησαν τα χημικά

Π : Ναι αλλά που ήθελες να διαδηλώσεις, μέσα στην Βουλή;

Ε : Όοοχι, αυτά είναι αυτά που σας είπε η αστυνομία, δεν σας έχουν πληροφορήσει σωστά

Π : Τα είδαμε στα βίντεο και τις φωτογραφίες

Ε : Γι αυτό μας έφτασαν οι μηχανές μέχρι το μοναστηράκι;

Π : Οι μηχανές ήταν το βράδυ

Ε : Το απόγευμα ήταν, δεν σας τα χουν πει καθόλου καλά

Π : Δεν μπορεί να ήσασταν σε όλα αυτά τα μέρη

Ε : Τι λέτε; Ωραία να ρωτήσω κάτι άλλο; Είστε περήφανος που ψηφίσατε το μεσοπρόθεσμο;

Π : Είμαι περήφανος που δεν χρεοκοπήσαμε.

Ε : Ποιος είπε ότι θα χρεοκοπούσαμε;

Π : Θα χρεοκοπούσαμε. Και δεν θα μπορούσες να είσαι εδώ τώρα. Κοίταξε να δεις εγώ έχω κάνει αγώνα που εσύ δεν τον ξέρεις και είμαι περήφανος και θα συνεχίσω τους αγώνες που κάνουμε, τους αγώνες του Πασοκ

Ε : Τους αγώνες που έχει κάνει τόσα χρόνια το Πασοκ τους έχετε ακυρώσει όλους και όλοι με την στάση σας, εγώ σας το λέω και θα το καταλάβετε όταν δεν θα μπορείτε να κυκλοφορήσετε στον δρόμο. Και δεν θα χρεοκοπούσαμε. Ενώ τώρα η ανεργία είναι καλύτερη;

Π : Και τι θα γινόταν, πες μου εσύ την λύση;

Ε : Διαγραφή του χρέους

Π : Ποιος άλλος έχει κάνει διαγραφή;

Ε : Ο Ισημερινός

Π : Δεν είμαστε ισημερινός είμαστε στους 17 της Ευρώπης

Ε : Με συγχωρείτε, οι πιστωτές μας θέλουν δεν θέλουν να πάρουν τα λεφτά τους;

Π : Ποιοι είναι οι πιστωτές μας;

Ε : Εσείς να μου πείτε!

Π : Δεν είναι μόνο οι τράπεζες, είναι οι λαοί

Ε : Ποιοι λαοί;

Π : Οι λαοί

Ε : Οι λαοί της γης, ποιοι λαοί;

Π : Οι λαοί της Ευρώπης

Ε : Ποιοι είναι αυτοί;

Κάπου εκεί επενέβηκε η γυναίκα του (για 2^η φορά, την πρώτη μας είχε πει «μα στέκεστε μες τη μέση» και πήγαμε πιο κει) με ύφος, έλα τώρα μιλάς τόσην ώρα με την πιτσιρίκα σε κοιτάνε όλοι, και του είπε «έλα Χρήστο δεν έχει νόημα τώρα…»

Ε : Τέλος πάντων, αν κοιμάστε ήσυχος το βράδυ εγώ πάω πάσο

Π : Σε διαβεβαιώνω (και με κοίταξε ίσια στα μάτια για να μου αποδείξει άλλη μια φορά πόσο γελοίος είναι) πως κοιμάμαι πολύ ήσυχος

Και εκείνη την ώρα έρχεται και μια κυρία να του δώσει συγχαρητήρια λέγοντας «Συγχαρητήρια υπουργέ είμαι ψηφοφόρος σας», «Συγχαρητήρια» τη λέω ειρωνικά «Ευχαριστώ» μου λέει, «Ειρωνικά το λέω κυρία μου, ειρωνικά!» , «Α όχι γιατί ο κύριος υπουργός…», «Αν είχατε φάει κι εσείς τα χημικά της Τετάρτης…» και κάπου εκεί η σύζητηση έληξε…

Σ’ όλη την διάρκεια της συνομιλίας χαμογελούσε και όπως μου είπαν μετά είχε το ύφος του λέγε λέγε εσύ, σε γράφω κανονικά εγώ θα κάνω σαν να μου δίνεις συγχαρητήρια.

Οφείλω να ομολογήσω πως μετά το κατάλαβα, άδικος κόπος, χαμένα λόγια. Σε αυτούς τους ανθρώπους δεν πρέπει να μιλάς, μόνο να τους φτύνεις και να φεύγεις. Έλα όμως που υπερίσχυσε ο καθωσπρεπισμός μου και η μικροαστική ηθική μου, πώς να τον κράξεις με μακρύ φόρεμα και τακούνια; Κι ύστερα ήταν κι ο γάμος, δεν άξιζε τον κόπο για έναν καραγκιόζη και γελοίο κύριο Τίποτα με μηδενικό έργο να χαλάσω τον γάμο της φίλης μου…

Αδίστακτοι νταβατζήδες

Όταν χιλιάδες ανθρώπων που διαμαρτύρονται κατά της κυβερνητικής πολιτικής (και όχι μόνο) φτάνουν σε σημείο να οργανώνουν σχέδιο περικύκλωσης της Βουλής για να εμποδιστεί η ψήφιση νόμου τότε η Δημοκρατία ΣΑΣ έχει πρόβλημα!

Όταν η Βουλή συνεδριάζει και ψηφίζει νόμο ενώ ακριβώς απέξω στους δρόμους γίνεται πόλεμος μεταξύ των διαδηλωτών και της αστυνομίας τότε το συγκεκριμένο σώμα των 300 βουλευτών χάνει κάθε νομιμοποίηση και δρα πλέον δικτατορικά!

Δεν υπάρχει πλέον γυρισμός μετά τα χθεσινά. Ενώ γινόντουσαν τα τέρατα κι ενώ στο μετρό συντάγματος βρίσκονταν τραυματίες ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος έδωσε συνέντευξη τύπου για να ανακοινώσει τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων! Σαν να μας λένε κάνουμε ότι γουστάρουμε, δεν υπολογίζουμε τίποτα. Ξεπουλάμε τα πάντα κι αν τολμήσετε να αντισταθείτε σας τσακίζουμε! Είμαστε οι νταβατζήδες σας και θα κάνουμε ότι γουστάρουμε!

Δεν χρειάζεται να πω άλλα, όσοι βρέθηκαν κάτω είδαν, όσοι δεν βρέθηκαν θα τα δουν στα διάφορα βίντεο που κυκλοφορούν στο ιντερνετ.

ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ όσοι κι αν το ψηφίσετε!

Στις 6 θα είμαστε πάλι εκεί!
Φέρτε και τα τανκς, εμείς δεν φεύγουμε!


Υ.Γ. Ο Λουράντος, πρόεδρος των φαρμακοποιών, σε ραδιόφωνο σήμερα διάβασε την ημερομηνία λήξης του δακρυγόνου (CS) που είχε στα χέρια του από χθες, ήταν το 1997!

Υ.Γ. 2 Η Μυρσίνη Λοΐζου είπε με κομψό τρόπο αι σιχτίρ στον πράσινο ήλιο!

Μία φωτογραφία χίλιες σιωπές

Εικόνες από ένα μελλοντικό παρόν...

- Κλείσε, κλείσε θα σε πάρω εγώ, ναι είμαι με τη συνέλευση Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου και συνάντησαμε τη συνέλευση Καισαριανής... Ναι, είδα και τη συνέλευση Βύρωνα και τη συνέλευση Ν. Σμύρνης... Έλα, ναι, το βράδυ θα πάω και στη συνέλευση Συντάγματος...

το πρωί 8.30

κατά τις 12.00 πλατεία Συντάγματος

στη ριγίλλης

απογεύμα κατά τις 7.00 πλατεία Συντάγματος

(μετά απο ένα ολιγόωρο διάλειμμα δακρυγόνων και χημικών)

Υ.Γ. 1 Κύριε Γιωργάκη, σου είπε κανείς ότι θέλουμε οικουμενική κυβέρνηση;

Υ.Γ.2 Κύριε Γιωργάκη, απο πότε ο ανασχηματισμός λέγεται νέα κυβέρνηση;

Υ.Γ.3 Ορισμός : Δημοκρατία είναι όταν μια κυβέρνηση και τα μέλη της για να φτάσουν στον προορισμό τους πρέπει να κλείσουν οι δρόμοι και δεξιά κι αριστερά να παραταχθούν αστυνομικοί.

Υ.Γ.4 Με κλούβες και ΜΑΤ θα κυβερνάει απο εδώ και μπρος το ΠΑΣΟΚ.

Υ.Γ.5 Όπως γράφει κι ο Πιτσιρίκος, "Και πυρηνικά να ρίξουν, πάλι θα γυρίσουμε." !

Πάμε πλατεία;

Κάποτε υπήρξε μια χώρα που αποφάσισε να «αλλάξει». Κι η «αλλαγή» έγινε. Κι εγώ άλλαξα, ριζικά μάλιστα. Δεν έκανα πολλά, απλά γεννήθηκα. Κι έζησα την «αλλαγή», χρόνο με τον χρόνο. Και ήταν όλα ωραία, κατά πως μου έλεγαν. Κι η «αλλαγή» μεγάλωνε και εδραιωνόταν. Και μαζί μεγάλωνα κι εγώ αλλά δεν έβλεπα μεγάλες αλλαγές να γίνονται. Όλα κυλούσαν κανονικά. Εκλογές κάθε τέσσερα περίπου χρόνια, δύο κόμματα, μεγάλα κατά πως μου λέγαν, επικρατούσαν κάθε φορά. Πότε το ένα, πότε το άλλο. Μα η πολιτική τους δεν άλλαζε. Τίποτα δεν άλλαζε.

Κι ύστερα μετά από τόσα χρόνια συνεχούς αλλαγής ήρθε μια νέα πιο αλλαγή. Κι ήταν τόσο επιτακτική να γίνει. Αν δεν γινόταν θα βουλιάζαμε, κατά πως μου είπαν. Μα πάλι αυτή η αλλαγή δεν έγινε. Και τώρα βουλιάζουμε. Βουλιάζουμε; Βουλιάζουμε και ουρλιάζουμε μάλιστα!

Τόσα χρόνια αλλαγή άκουγα και αλλαγή δεν έβλεπα.

Την ένιωσα όμως ένα βράδυ. Ένα βραδύ γιορτής. Ήταν το βράδυ που γέλασες και πανηγύρισες. Κι εγώ γέλασα και πανηγύρισα. Κι ένιωσα μια χαρά που δεν μπορώ να στην περιγράψω. Αρκεί να ήσουν εκεί… Την ένιωσα μέσα μου. Αλλά και μέσα σου. Την είδα την αλλαγή σου λέω, την είδα σε μια πλατεία. Ήταν στην κεντρική πλατεία της χώρας με φόντο την Βουλή. Ήταν στις 27/5/2011, ήμερα Παρασκευή, όταν η πρώτη λαϊκή συνέλευση αποφάσισε να θέσει το αίτημα της άμεσης δημοκρατίας. Και τότε η πλατεία αυτή άνθισε και μια μυρωδιά μεθυστική απλώθηκε σε όλη την πόλη. Κι έλαμψε με ένα φως χιλιάδων αχτίνων. Κι ας ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Ήθελα να πετάξω εκείνη τη στιγμή και να ξυπνήσω όλο τον κόσμο. Έκλεισα τα μάτια και τα κατάφερα. Και είδα πως κανείς δεν κοιμόταν πια. Όλα είχαν αλλάξει πια.

Η πλατεία δεν περιγράφεται. Είναι βίωμα. Είναι το πάθος των ανθρώπων που παίρνουν τον λόγο. Είναι η οργή των ανθρώπων για όλα αυτά που ήθελαν να αλλάξουν και δεν τα άλλαξαν. Είναι η συνειδητοποίηση του «ποτέ δεν είναι αργά». Είναι η πικρή νοσταλγία και το ανάθεμα στα λάθη μας. Είναι η ανάγκη της αλληλεγγύης. Είναι η δίψα για ελευθερία. Είναι η φωνή του χαμένου ονείρου. Είναι τα γέλια, τα μπράβο και τα ου που ακούγονται κάθε βράδυ. Είναι η δημοκρατία η ίδια.

Είμαι εκεί. Θέλω να είμαι εκεί. Θέλω να είσαι κι εσύ. Γιατί δεν μπορώ μόνη μου. Είμαστε στο όριο πια. Το ξέρεις, το βλέπεις, το νιώθεις. Ήρθε η ώρα να τα αλλάξουμε όλα. Αν δεν είμαστε όλοι μαζί δεν θα είμαστε τίποτα. Έλα για να σε δω. Έλα για να με δεις. Έλα να σε ακούσω, έλα να με ακούσεις. Είναι τόσο απλό.

Αύριο 15/6/2011 είναι ένα βήμα ακόμα. Αν είσαι δίπλα μου θα με σηκώσεις αν πέσω. Venceremos!

Υ.Γ. Η ανάρτηση αυτή έγινε στα πλαίσια ενός δι-ιστολογικού αφιερώματος για την «πλατεία» μ ε αφορμή όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης.

Συμμετέχουν οι:

Silentcrossing (εμπνευστής), Βιβλιοθηκάριος (εμπνευστής β’), Krotkaya, Snowball, Aναγεννημένη, Κυνοκέφαλοι, Ιχνηλασίες (Π.Χ.), Ιχνηλασίες (Βλάχος) Καλώδια, Κουπέπκια, Rubies and Clouds , Μπαμπάκης, Roadartist, Δύτης των νιπτήρων, Butterfly, Πετρούλα, Niemandsrose, Latecomer, Riski, Stassa,

Να κοίτα... ίσως να μην το ξαναζήσεις αυτό...

Η σημαία... η σημαία μου… Η ταμπέλα μου… Το κόμμα μου… Μη μου στερείς το κόμμα μου είναι σαν να μου κόβεις τα πόδια… Ναι το κόμμα μου είναι η ιδεολογία μου… Δεν πιστεύω σε θεό… Αλλά να πεις έτσι για το κόμμα μου, γιατί; Τη θέλω την ταμπέλα μου την αγαπώ… Το κόμμα μου με βάζει σε ένα πλαίσιο… Με ξεχωρίζει από σένα που δεν είσαι μαζί μου… Άρα είσαι εχθρός μου… Το κόμμα μου… Η ιδεολογία μου… Είμαι το κόμμα μου… Εγώ είμαι το κόμμα… Είμαι η σημαία μου… Γεννήθηκα μέσα στο κόμμα μου… Εγώ γέννησα το κόμμα μου… Είμαι το κόμμα μου… Δεν ακούω αν μου βγάλεις την ταμπέλα μου… δεν μπορώ να κρίνω… Το κόμμα μου… Είμαι αριστερός… Είμαι το κόμμα μου...Είμαι δεξιός… Είμαι το κόμμα μου... Εγώ έχω τη μία και μοναδική αλήθεια… Είμαι φασίστας ρε, εγώ θα κάνω κουμάντο… Είμαι αναρχικός και δεν γουστάρω τους μπάτσους… Είμαι οικολόγος και μάζεψε τα σκουπίδια σου φεύγοντας… Είμαι εναλλακτικός… Είμαι αγανακτισμένος… Είμαι πολιτικοποιημένος… Είμαι ανεξάρτητος από το κόμμα μου… Είμαι εξαρτημένος από το εγώ μου… Είμαι η ιδεολογία μου… Είμαι εγώ και κανένας άλλος… Το κόμμα μου… Είμαι ένα κόμμα μόνος μου… Είμαι… Είμαι… Τίποτα δεν είμαι… ΣΚΑΤΑ ΕΙΜΑΙ!

Ανοίξτε τα μάτια σας και δείτε…

Όταν έρθει εκείνο το άγριο αύριο θα μυξοκλαίμε και θα γράφουμε ατέλειωτες αναλύσεις για την χαμένη ευκαιρία… για την χαμένη μας νιότη… για την ευκαιρία που χάσαμε να πάμε παραπέρα το μυαλό μας, την ψυχή, την ζωή μας… την κοινή ζωή μας ρε συ, όχι αυτή του καναπέ, όχι αυτή της τηλεόρασης, ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Και θα μας φταίνε πάλι οι άλλοι που δεν μας ακολούθησαν και πήγαν με το δικό τους κόμμα…

(δεν ήθελα αλλά… γιατί, γιατί δεν αφήνεσαι… γιατί να μην μπορούμε όλοι μαζί;)

Μάλιστα... αρχίσαν να πέφτουν οι μάσκες...

Αρχίζω να διαβάζω την διακήρυξη των 32 «πνευματικών».

Στην πρώτη παράγραφο που εκφράζεται η αγωνία τους (!) διαπιστώνω πως η πρώτη τους έγνοια είναι ότι απειλείται η «ισότιμη ένταξη μας στην Ευρώπη». Δεν θα γνωρίζουν φαίνεται πως σήμερα απειλείται η ίδια μας η ζωή, η επιβίωση μας αυτή καθ’ αυτή. Δεν θα γνωρίζουν φαίνεται πως τόσοι κι άλλοι τόσοι μένουν άνεργοι καθημερινά. Δεν γνωρίζουν φαίνεται πως με νόμο της «σύγχρονης προηγμένης χώρας» μας οι μέχρι 25 χρονώ θα αμείβονται με το υπέρογκο ποσό των 520 ευρώ (καθαρά). Ίσως να μην τους πληροφόρησαν ότι αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες λόγω κρίσης, όχι γιατί βγήκαμε 6^οι 7^οι (ό,τι τέλος πάντων) στην γιουροβιζιον που νομίζουν.

Και συνεχίζουμε στην δεύτερη παράγραφο. Εδώ διαβάζει κανείς το κορυφαίο πνευματικό απόσταγμα των 32 πνευματικών : «Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία.» ….παύση…. το ξαναδιαβάζω….

Δεν προλαβαίνω να συνέλθω γιατί αμέσως διαβάζω αυτό, «Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουν το καθήκον τους.» …… ξαναμανα παύση….

Ο τόπος λοιπόν δεν χρειάζεται τον λαό, αλλά μια ηγεσία εθνικής ανασυγκρότησης. Άραγε αυτή την ηγεσία που θα την βρούμε; Θα την φτιάξουν αυτοί που μας έφεραν ως εδώ ; Αχ ναι με συγχωρείτε, όλοι μαζί τα φάγαμε, ξεχάστηκα, θα φταίνε οι κακές συναναστροφές των τελευταίων ημερών. Επανέρχομαι. Ο τόπος λοιπόν χρειάζεται αυτούς τους πεφωτισμένους (ίσως να είναι και κάποιοι από τους 32, why not; ) που σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας (εντάξει το καταλάβαμε, δεν θέλετε να βγούμε από την ευρωπαϊκή ένωση) θα κάνει τα απαραίτητα για την σωτηρία μας. Βέβαια αυτά τα απαραίτητα δεν διευκρινίζονται. Ναι φυσικά καταλαβαίνω, σε μια διακήρυξη δεν μπορούσατε να τα γράψετε όλα, μα φυσικά. Ξέρετε όμως «απαραίτητα» με «απαραίτητα» διαφέρουν… Κι όταν ο λαός δεν έχει λόγο σε αυτά τα απαραίτητα παύουν να είναι απαραίτητα και είναι εκτιμήσεις τους ενός και του άλλου για το πώς θα βγούμε από την κρίση.

Αν λοιπόν αυτό είναι το «πνεύμα» του καλλιτεχνικού και επιστημονικού κόσμου, προτιμώ να μείνω με τον όχλο της μούντζας!

Και λίγα λόγια για κάποιους υπογράφοντες. Ο Γιάννης Στουρνάρας είναι αυτός (την πρόκοψε πολύ την εμπορική!) και αυτός; Α εξαιρετικό πνεύμα, τον είχα και καθηγητή, τρομάρα του! Μόνο για τον Φασιανό στεναχωρήθηκα γιατί τον εκτιμώ ως καλλιτέχνη. Καλά για την Δημουλά ούτε λόγος, έχει χάσει από καιρό το κύρος της. (ψάχνοντας να βρω λινκ για τις δηλώσεις της υπερ υποψηφιότητας Ψινάκη, θυμάστε; Επέσα εδώ εντυπωσιακό δεν είναι το ποια γνώριμα ονόματα ξεπηδούν μέσ' το άρθρο... τυχαίο;) Και για τον Σαββόπουλο διαβάστε αυτό, τα λέει καλύτερα από μένα.

Η προπαγάνδα λοιπόν καλά κρατεί και θα κρατεί όσο εμείς μένουμε αμέτοχοι. Όσο τους επιτρέπουμε εμείς. Πως αλλιώς να το πούμε; ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Αν μόνοι μας φτάσαμε ως εδώ, μόνοι θα βρούμε και την λύση. Να φύγετε να πάτε αλλού! Δεν σας χωράει ο τόπος κύριοι. Η Δημοκρατία σας είναι τόσο ισχνή που δεν φτάνει για να κρυφτείτε πίσω της.

ΕΕΕ ΟΟΟ ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΔΩ! ΟΥΣΤ!!!!

Υ.Γ. Αξίζει να διαβάσετε εδώ πως θα μπορουσε να είναι μια διακήρυξη πραγματικά πνευματώδης!

Είναι ώρα για κουκουρούκου;

Ενώ λοιπόν χιλιάδες κόσμου κατεβαίνει στο Σύνταγμα καθημερινά και χιλιάδες κόσμου παρακολουθεί την λαϊκή συνέλευση κάποιοι εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν το μέγεθος αλλά και το μεγαλείο αυτού που γίνεται.

Χτες το βράδυ μια ομάδα ανθρώπων βρέθηκαν στην είσοδο της βουλής και γιουχαισαν κάποιους βουλευτές. (SO WHAT;;;;)

Σήμερα λοιπόν η προπαγάνδα των τρομαγμένων πλέον κατεστημένων (στον σβέρκο μας) δημοσιογράφων και πολιτικών ξεκίνησε. Δεν με απασχολεί καθόλου μα καθόλου αν ήταν προβοκάτσια, όπως ελαφρώς υπονόησε η Λιάνα Κανέλλη. Και όχι κύριε Τσίπρα δεν καταδικάζω τέτοιες ενέργειες που έσπευσες εσύ να καταδικάσεις. Και όχι αυτό που γίνεται δεν είναι «γιορτή δημοκρατίας» όπως είπες. Είναι η σύσταση της δημοκρατίας, είναι η ουσία της δημοκρατίας. Γιορτή θα ήταν αν είχαμε δημοκρατία, τώρα είναι αγώνας! Για τον Πρετέντερ και λοιπούς τι να πω; Πλέον γελάω και φχαριστιέμαι όταν τους βλέπω να γουρλώνουν τα μάτια να παίρνουν το σοβαρό τους και να επικαλούνται τη δημοκρατία. Ξεχνάνε να σκουπίσουν τους αφρούς που βγάζουν και τα σάλια τους.

Τόσο καιρό λέμε να πέσει η κυβέρνηση, να φύγει το ΔΝΤ. Αλήθεια πως πιστεύετε ότι θα γίνει αυτό; Θα τους πάρουμε τηλέφωνο και θα πούμε «ναι γεια σας κύριε Παπανδρέου και λοιποί έχει έρθει το ελικόπτερο σας παρακαλώ μπορείτε να φύγετε;»; ‘Η μήπως όταν κάποιος σε εξουσιάζει και σε καταδυναστεύει μπορεί να εκδιωχθεί με ειρηνικό τρόπο; Ναι οκ μπορεί να τους πείσουμε να παραιτηθούν… μετά από είκοσι χρόνια καθημερινής διαμαρτυρίας. Κι όταν λέμε ότι το πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε, δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό; Δηλαδή θα έρθουν κάποιοι άλλοι 300 που θα είναι καλύτεροι γιατί θα μας φοβούνται; Έστω ότι ισχύει, για πόσο; Για ένα χρόνο, δύο, πέντε; Μετά πάλι τα ίδια και σε 30 χρόνια θα είναι τα παιδιά μας στην πλατεία Συντάγματος.

Αυτό που βλέπω πάντως είναι πως κάθε μέρα όλο και φουντώνει η επιθυμία του κόσμου να αλλάξει πλέον πολιτικό σύστημα, να αλλάξει το πολίτευμα. Η αρχή γίνεται με τη λαϊκή συνέλευση. Καλή συνέχεια. Ελπίζω να σας δω όλους στον δρόμο, είστε πολύτιμοι.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ

Υ.Γ. Άμα ο άνθρωπος είναι γκαντέμης… στο κρεβάτι αγκαλιά με voltaren… :((((