Συμπαράσταση στους (πρώην) εργαζόμενους των Ελληνικών Γραμμάτων

Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο που ο εκδοτικός οίκος Ελληνικά Γράμματα κλείνει μετά την εξαγορά του απο τον ΔΟΛ, αλλά σίγουρα δεν το νομίζω. Γιατί η λογική λέει πως ένας κολοσσός δεν εξαγοράζει μια ζημιογόνα εταιρεία και ένας κολοσσός της δημοσιογραφίας, των τεχνών και των γραμμάτων (όπως μας πλασάρεται) δεν βάζει λουκέτο σε έναν τόσο ιστορικό εκδοτικό οίκο.

Σήμερα Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου στις 5.30 μ.μ. υπάρχει κάλεσμα απο το μπλογκ των εργαζομένων μπροστά από το Μέγαρο Μουσικής.

Εδώ η ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων των εκδόσεων Ε.Γ.

Σύνδεσμος συλλογής υπογραφών συμπαράστασης συγγραφέων και πανεπιστημιακών : http://www.petitiononline.com/elgs2010/petition.html

Άνθρωποι και Ζώα...

...ή αλλιώς όταν οι Άνθρωποι γίνονται Ζώα.

Οργή και θλίψη.

Οργή γιατί κάποιοι (ποιοι ;), οι γνωστοί-γνωστότατοι βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί, δημοσιογράφοι εκμεταλλεύονται με τον χειρότερο τρόπο τον χθεσινό θάνατο τριών ανθρώπων. Προσπαθώ να συγκρατηθώ και να γράψω λέξεις «κόσμιες» γιατί το μόνο που μου έρχεται στα χείλη είναι βρισιές και στο νου πράξεις βίας.

Οργή γιατί ο Γιωργάκης λέει πως είναι τραγικό να σκοτώνονται άνθρωποι την ώρα που εργάζονται… και τα εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα γιατί δεν σε ένοιαξαν ποτέ ΥΠΟΚΡΙΤΗ ;
Οργή γιατί δεν μπορώ να τον φτύσω κατάμουτρα αυτόν και τους ομοίους του. Αν έχετε τα κότσια να βγείτε έξω τώρα στον δρόμο ΔΕΙΛΟΙ !
Οργή γιατί διάφοροι δημοσιογράφοι βγαίνουν και ουσιαστικά ζητούν τι, χούντα; Έχετε καταλάβει τι σημαίνει αυτό που λέτε ΑΧΡΕΙΟΙ;
Οργή γιατί δεν μπορώ να σπάσω την τηλεόραση.
Οργή γιατί και να την σπάσω αυτοί που κάνουν την προπαγάνδα θα εξακολουθήσουν.
Οργή γιατί δεν μπορώ να σπάσω τα μούτρα αυτόν που κάνουν την προπαγάνδα.

Θλίψη γιατί όταν ο κόσμος εξαγριώνεται χάνει την ανθρωπιά του.
Θλίψη γιατί κάποιοι επωφελούνται από αυτό.
Θλίψη γιατί κάποιοι εξακολουθούν να είναι στον κόσμο τους αγκαλιά με τη φράση «μακριά απ’ τον κώλο μας κι όπου θέλει ας είναι».
Θλίψη γιατί σκοτώνεται κόσμος κι αυτοί εξακολουθούν να κοιτάζουν το τομάρι τους.
Θλίψη γιατί για άλλη μια φορά θα χάσουμε την ουσία…

Υ.Γ.1 Αν είναι δικαίωμα του καθενός αν θα απεργήσει τότε να είναι δικαίωμα μου να απαιτήσω τις κατακτήσεις που πετυχαίνω με την απεργία να της χαίρομαι εγώ κι όσοι απείργησαν. Όσοι δεν απεργούν να δέχονται τα μέτρα.

Υ.Γ.2 Από εργαζόμενο της Μαρφίν έμαθα ότι είχαν σταλεί e-mail στους εργαζόμενους πως αν απεργήσουν θα χάσουν τη θέση τους. Όποιος έχει το mail να το βγάλει προς τα έξω.

Υ.Γ.3 Αν βγει ο Βγενό και πει ότι λόγω των ειδικών συνθηκών αναλαμβάνω δράση ή κάτι παρόμοιο θα είμαι σίγουρη ποιος έριξε τις μολοτοφ.

Υ.Γ.4 Οι χθεσινοί νεκροί δεν μας βαραίνουν όλους, μας βαραίνουν όμως όλα όσα θα ακολουθήσουν από εδώ και πέρα. Για κάθε μέρα ανοχής είμαστε υπόλογοι.

Αν όχι τώρα πότε ;

Αναδημοσίευση

Αναδημοσιεύω απο το κόκκινο μπαλόνι

Απίστευτη εργοδοτική πρόκληση με σκιές μαφίας.

Πρόσφατα εργαζόμενη σε αλυσίδα καφετεριών που επέστρεψε από νόμιμη ιατρική άδεια, απολύθηκε από το αφεντικό-ιδιοκτήτη της αλυσίδας. Στις συναντήσεις που έγιναν με τους λογιστές της επιχείρησης, ώστε να τις αποδοθούν δεδουλευμένα, ένσημα και αποζημίωση -μιλάμε για ελάχιστα ποσά-, ο εργοδότης εμφανίστηκε προκλητικός απέναντι στην εργαζόμενη αλλά και στους εκπροσώπους του σωματείου, με αποκορύφωμα τη συνάντηση της 23ης Μάρτη, ημέρας που θα γινόταν ο τελικός διακανονισμός. Ο εργοδότης αφού αντιλήφθηκε -δυσφορώντας- τη μαζική παρουσία μελών του σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων, άρχισε να τραβάει φωτογραφίες με ψηφιακή κάμερα. Μετά από απαίτηση να σβήσει τις φωτογραφίες, σήκωσε την μπλούζα του κι επέδειξε το ΟΠΛΟ που έφερε στη ζώνη του!
Η συνέχεια δόθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου οι αστυνόμοι αφού κατέγραψαν το γεγονός «συνέστησαν» στην εργαζόμενη και τα μέλη του σωματείου να μην προβούν σε μηνύσεις, ώστε να μη δεχθούν αντιμήνυση κι οδηγηθούν όλοι στο αυτόφωρο.
“Εντελώς συμπτωματικά”, το επόμενο βράδυ 24 Μάρτη η εργαζόμενη έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης έξω από το σπίτι της όπου και την ξυλοκόπησαν άγρια και την εγκατέλειψαν αιμόφυρτη και λιπόθυμη στην είσοδο του σπιτιού της. Η αιμορραγία και κάποιου τύπου αναισθητικό που χρησιμοποίησαν οι τραμπούκοι έκαναν την Κ. να μείνει για περίπου 10 ώρες παρατημένη μπροστά στην πόρτα της όπου και την βρήκε τα ξημερώματα ένας μετανάστης,της έριξε νερό στο πρόσωπο και τη βοήθησε να καλέσει βοήθεια. Το κίνητρο της επίθεσης δεν ήταν η ληστεία, καθώς όταν η εργαζόμενη συνήλθε είχε πάνω της και τα χρήματα και το τηλέφωνό της.
Από ότι φαίνεται η ατιμωρησία στην υπόθεση Κούνεβα, άνοιξε ορέξεις…
Τη συνέχεια θα δώσει Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού και το κίνημα αλληλεγγύης.
Η Εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει.Διαβάστε την Ανακοίνωση του σωματείου
και διαδώστε το!