Δίλημμα ζωής

Δυστυχώς η ζωή μου φέρθηκε σκληρά τα τελευταία χρόνια. Με χτύπησε αλύπητα η μοίρα... έχασα Κωστάκη απο πρωθυπουργό και είδα Γιωργάκη πρωθυπουργό. Και τώρα για άλλη μια φορά η μοίρα μου δείχνει το σκληρό της πρόσωπο, το δίλημμα μεγάλο, Πανίκα ή Λιλίκα ;

Δυό φωνές μες το κεφάλι μου μου λένε :

Ψωμιάδη είσαι τρέλα
ο Ζορό με φουστανέλα και

κο και κου και κα
Λιλίκα Ρουπάκα !!!!

Για όσους δεν κατάλαβαν κατεβαίνει υποψηφία για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας και η Λιλίκα Ρούπακα. Ναι, ναι το είδα με τα μάτια μου στον Αυτιά το πρωί.
Ποια είναι αυτή, ποια είναι αυτή ; Ρωτάς ;
Ούτε που την ξέρω. Είναι όμως νοικοκυρά και επαγγελματίας.
Πρέπει να έχουν τελικά πολύ χιούμορ στην Ν.Δ.

Λοιπόν παρακαλώ όσοι έχετε φίλους δεξιούς (φαντάζομαι δεν έχετε αλλά λέμε τώρα) να υπογράψουν για τη Λιλίκα ώστε να μαζέψει 50 υπογραφές (να είναι σύνεδροι) για να μπορέσει να θέσει υποψηφιότητα. Άντε και τη φάγαμε την Ντόρα !


Υ.Γ. Αυτός ο Αυτιάς πόσο π@π@ροβιτς μπορεί να είναι ; Του έλεγε ο δημοσιογράφος ότι ένας λαθρομετανάστης τράκαρε με τ'αυτοκίνητο σε μια κολόνα με αποτέλεσμα ο συνοδηγός, λαθρομετανάστης κι αυτός, να σκοτωθεί και τον διακόπτει ο γλοιώδης και του λέει "Δεν είναι όμως το θέμα της ημέρας οι λαθρομετανάστες αλλά άλλο. Έκλεψε τη νύφη και του έκαψαν το σπίτι τα πεθερικά". Αν είναι δυνατόν, πόσο μικρόψυχος μπορεί να είναι κανείς ;

"Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα !"

Όπως έλεγε κι ο Ηλιόπουλος στην ελληνική ταινία «είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα» . Εδώ και μια βδομάδα πλεούμε σε πελάγη ευτυχίας . Απ’ όλα τα κανάλια αναβλύζει συμπυκνωμένη χαζοχαρούμενη αισιοδοξία με μπόλικη πράσινη σάλτσα. Επιτέλους ο Αιμίλιος Λιάτσος τώρα δικαιώνεται. Όλα τα δελτία ειδήσεων θυμίζουν «νεανικό» δελτίο του Σταρ, « η κα Τάδε ήρθε στο υπουργείο με γκρι σακάκι, η κα Δήνα με γυαλιά μάσκα και ο κος Τάδε με τη μηχανή του».

Ελεος !

Τόσο πορωμενοι είμαστε ;

Έφυγε ο κακός Καραμανλής και ήρθε ο καλός Παπανδρέου. Δεν είναι πια Γιωργάκης. Ο δικός μας Ομπαμά που θα μας λύσει τα προβλήματα.

«Πάμε»

Να πάμε, αλλά που ;
Δεν μας διευκρίνησες Γιωργάκη που πάμε ; Κατά διαόλου ;
Γιατί εγώ εκεί δεν έρχομαι.
Ωστέ λοιπόν αυτό ήταν το πρόβλημα ο χοντρός. Τώρα ο ψηλός θα τα κάνει αλλιώς. Ούτε ΕΕ ούτε τίποτα δεν μας σταματά.
Ελπίδα παντού… αλλά δυστυχώς ήρθαν τα πρώτα δείγματα γραφής, ή μήπως δεν τα είδες ψηφοφόρε ΠΑΣΟΚτζή που με καμάρι έβγαλες την κομματική σημαία από το πατάρι στις 4 Οκτώβρη ;
Δεν είδες τους μπάτσους που εφορμήσαν στα Εξάρχεια ; Τους άκουσες τουλάχιστον ; Τον Χρυσοχοίδη δεν μπορεί θα τον είδες σίγουρα. Την Διαμαντοπούλου μήπως την είδες ; Άκουσες που καταργεί την ενισχυτική διδασκαλία , γιατί δεν υπάρχουν λεφτά ; Άκουσες ότι τα μέτρα για τη νέα γρίπη είναι πολύ δαπανηρά ; Το άλλο το άκουσες ότι ο Μπαμπούκης ήταν σύμβουλος της κινεζικής Κόσκο (αυτής του λιμανιού) ή ότι ο Δρούτσας ήταν ένας από αυτούς που συνέγραψαν το σχεδίο Αναν ;

Ήρθε η ώρα να ξυπνήσεις μήπως ; Μπαααα… άσε καλύτερα ε; Γιατί να ξεβολευτείς, τώρα που θα βολέψεις και το παιδί σου σε μια θεσούλα. Ξέχασα ο Γιώργος δεν κάνει τέτοια. Χαχα, καλό ε, το άλλο με το Τοτό το ξέρεις ;!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ έχουμε ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.

Το όνειρο κάθε αριστερού γίνεται πραγματικότητα...

"Ευνομία και αλληλεγγύη" είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας Γιωργάκης Ανδρέα Παπανδρέου !

Αυτά είναι. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται !

Κάποια στιγμή βέβαια πρέπει να δούμε και το πώς ξαφνικά ο Γιωργάκης "απέκτησε" ηγετικό προφίλ, πώς ξαφνικά όλα τα ΜΜΕ τον "αγκάλιασαν" γιατί δεν είναι δοκιμασμένος (ναι το πουλάκι μου, τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα στην πολιτική), πώς ξαφνικά όλη η χώρα κρέμεται απο έναν άνθρωπο (λες και μόνον αυτός θα είναι στην κυβέρνηση) που ακόμα κι ο ίδιος του ο πατέρας τον θεωρούσε ανίκανο, και βέβαια πρέπει να δούμε πότε και που το ΠΑΣΟΚ έχει άλλαξει.
Το τελευταίο μάλλον θα το δούμε στην πράξη και ελπίζω να μην πονέσει πολύ...

Για τον Καραμανλή τι να πω ;
Ήταν για λύπηση. Κάποια στιγμή πρέπει να μας πει γιατί έκανε αυτές τις εκλογές.
Βέβαια όσοι βουλευτές της Ν.Δ. έμειναν εκτός Βουλής κέρδος το 'χουμε. Την Πιπιλή δεν την γλιτώσαμε, μπήκε. Όπως και 15 ολόκληροι βουλευτές του ΛΑΟΣ, μπρρρρρρρ, ανατριχιάζω και μόνο που σκέφτομαι ότι θα τους βλέπουμε κάθε μέρα στα κανάλια.

Ο Τσίπρας μπήκε στη Βουλή, ας κοιτάξει τώρα να μην τα κάνει μαντάρα και να μην σκύψει να φιλήσει το χέρι του νέου Πασά μας.

Το ΚΚΕ έχασε ένα βουλευτή ας κοιτάξει κι αυτό τα λάθη του (βλ. Δεκέμβρη) κι ας μην τα ρίξει πάλι στους άλλους.

Ε οι οικολόγοι, καλώς και δεν μπήκαν, τι νόημα θα είχε άλλωστε ;

Για την απόχη όμως δεν άκουσα κουβέντα. Καλά για τα λευκά ούτε λόγος. Δεν μας απασχολεί ε ; Αφού βγήκε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πάντως το τρίτο κόμμα είναι η αποχή.

Πάω να ράψω κουκούλα για τον Δεκέμβρη.
(για τα κουστούμια είπε ο Τζώρτζ όχι για τις κουκούλες)

Εκλολογολία τέλος

Λοιπόν τα ψέμματα τέλειωσαν η παγκόσμια ημέρα των ζώων πλησιάζει.
Εκείνη την μέρα θα κυκλοφορούν πολλά στους δρόμους. Προτείνω να αποφύγετε κάποια επικίνδυνα όπως :

- το βόδι : Μην το βλέπεις έτσι, μπορεί να έχει το βλέμμα αυτό αλλά είναι επικίνδυνο γιατί αργεί να πάρει τα πόδια του. Είναι τόσο δυσκίνητο που μπορεί να μεσολαβήσει μία ολοκληρή ΔΕΘ και κάτι μήνες ωσότου αποφασίσει να κινηθεί.

- ο μπούφος : Εκ πρώτης όψεως είναι ακίνδυνος. Έχει όμως ένα ελάττωμα, είναι μοναχικό ζώο και επειδή δεν του κόβει και πολύ θα την κάνει την μ@λ@κία. Άσε που είναι είδος απο την μακρινή Αμερική και δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη.

- η ύαινα : Ανατριχιάζεις και μόνο που τη βλέπεις. Μυρίζεται το κρέας και σου την πέφτει. Ύπουλη και άσχημη, θέλει να είναι πάντα στο επίκεντρο. Ζει σε αγέλες κι άμα συναντήσει κανέναν μετανάστη τον ξεκοκκαλίζει στο δευτερόλεπτο.

- η πυγολαμπίδα : Μην την βλέπεις έτσι, τρυπώνει εκεί που δεν το περιμένεις. Ζει τάχα στη φύση αλλά φωτίζει όταν θέλει και εκεί που θέλει. Βγαίνει μετά τη βροχή και το ουράνιο τόξο.

Θα δούμε βέβαια και άλλα πολλά ζώα στην τηλεόραση(σε ντοκιμαντερ)εκείνη την μέρα όπως παπαγαλάκια, χαμαιλέοντες, σκουλήκια, καρακάξες και κοράκια, πάπιες, κότες, φίδια, αλεπούδες και λύκους.

Εμένα μου αρέσουν οι αρκούδες οι καφεκόκκινες γιατί είναι μαχητικές και άγριες, είναι βέβαια λίγο μοναχικές αλλά δεν πειράζει. Μ΄αρέσουν επίσης και κάτι πανέμορφα σκυλάκια που κυκλοφορούν τον τελευταίο καιρό, μικρά μεν αλλά αρκετά άγρια και γαυγίζουν πολύ, τσιπρόν είναι στη ράτσα κι ίσως όταν μεγαλώσουν να γίνουν καλοί φύλακες.

Καλή ψήφο σε όσους το αντέξουν...
Καλή αποχή σε όσους το τολμήσουν...

Μουσικό διάλειμμα

Σε πείσμα των καιρών το μπλογκ αυτό δεν κομματοποιείται.
Βάζει άνω τελεία όμως και κάνει μια μουσική διαδρομή σε περασμένα χρόνια, έτσι για να ξεκουράσει το μυαλό...

Θυμάται πριν απο 20 χρόνια και κάτι στο πρακτορείο χαράματα στην ομόνοια σαν τον μετανάστη τα καράβια του να καίει




....και το ταξίδι σαν άγριο φίδι γεμίζει φόβο τις αδύνατες ψυχές...




....χαράματα Ομόνοια, την ώρα που όλα είναι κλειστά...




....κι όλα γύρω ξένα, κι όλα πετρωμένα και δεν ξημερώνει να 'ρθει η χαραυγή...




....κι ας μη μου χεις χαρίσει ποτέ ένα χάδι ως τώρα... από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα...
....σταυρωμένη πατρίδα μες στα μάτια σου είδα της Ανάστασης φως...

Να αποτινάξουμε τον ζυγό της παπλωματοκρατίας

Ο καβγάς γίνεται για το πάπλωμα. Για την καρέκλα ντε ! Ποιος κώλος θα κάτσει, ο χοντρός και α-δέξιος ή ο λεπτός τύπου Ομπάμα ;

Δυό κόμματα, δύο πιθανοί πρωθυπουργοί.

Κάθε μέρα μας αραδιάζουν οι ίδιοι και οι παρατρεχάμενοί τους διάφορες γενικόλογες υποσχέσεις με κλισέ φρασεολογία, αρλουμπολογίας το εγκώμιον δηλαδή.

-Εγώ είμαι ο καταλληλότερος.
-Εγώ είμαι ο καλυτερότερος όμως !

-Εγώ έχω σχέδιο.
-Εγώ έχω καλύτερο !
-Εμένα είναι μεγαλύτερο.
-Να τα βγάλουμε έξω να τα μετρήσουμε !

Πασχίζουν να μας πείσουν ποιος απ' τους δυό είναι ο καλύτερος για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας. Της χώρας που τόσο πολύ αγαπούν και παλεύουν για να προκόψει, χωρίς ιδιοτέλεια. Πότε όμως θα μας πουν ποια ακριβώς είναι αυτά τα προβλήματα που ταλανίζουν την σύγχρονη Ελλάδα ; Είναι τάχα μόνο η φοροδιαφυγή και το δημόσιο χρέος ; Και ποιές είναι αυτές οι διαρθρωτικές αλλάγες που θα κάνουν ; Γιατί εμένα όταν ακούω διαρθρωτικές αλλάγες μου 'ρχονται στο νου λέξεις όπως επανάσταση, ρήξη με το κατεστημένο, κατάργηση του συστήματος και (επιτέλους) δημοκρατία ουσιαστική, άμεση.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι η κατάργηση στην πράξη της συμμετοχής μας στα κοινά και η άμεσα συνδεδεμένη με αυτό αποσύνθεση της κοινωνικής συνοχής. Το άλλο μεγάλο πρόβλημα της χώρας είναι το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει το εκπαιδευτικό συστήμα. Συνειδήτα δεν αναφέρομαι στην παιδεία γιατί αυτή έχει πάψει να υφίσταται προ πολλού. Ένα τρίτο μεγάλο πρόβλημα είναι η εξωτερική μας πολιτική, η οποία έχει πλέον μετατραπεί σε έξωθεν κατευθυνόμενη πολιτική.

Τρία λοιπόν είναι τα βασικά κομμάτια του παζλ που αν ενωθούν θα προκύψει μία πραγματικά δημοκρατική κοινωνία, σώμα πολιτών ως κοινωνία, παιδεία, αυτοκυριαρχία.

Δυστυχώς κανένα απο αυτά δεν αναφέρονται στην προεκλογική αντζέντα των δύο μονομάχων.
Άραγε θα ασχοληθούν μετά τις εκλογές ;


Μπρος γρεμός και πίσω γκρεμός. Ο ίδιος γκρεμός .
Το χρώμα μόνο αλλάζει... από μακριά μπλέ, από κοντά πράσινο.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ

Και η κούρσα των εκλογών συνεχίζεται...

Τι άλλο θα δούμε...

Περαστικοί, διαβάτες της ζωής

μ΄ένα κομμάτι ψωμί στο χέρι.

Το άλλο άδειο για να μπορούν να κάνουν τον σταυρό τους τη δύσκολη στιγμή.

"Τι είναι εδώ ;"

Ζωή.

"Και δίπλα ;"

Θάνατος.

Πολιτική ένδεια

Είναι εμφανής πια η πολιτκή φτώχεια της χώρας. Για άλλη μια φορά καλούμαστε να επιλέξουμε μεταξύ δικομματισμού και χαμένης ψήφου. Ξέρω οι εκλογές είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας, πρέπει να χαιρόμαστε που γίνονται εκλογές και άλλες τέτοιες βλακείες. Η πεμπτουσία θα ήταν αν όντως υπήρχε δημοκρατία. Αν όντως είχες επιλογές. Αν όντως είχε νόημα η ψήφος σου.

Στις 4 Οκτώβρη θα βρεθώ μπροστά στην κάλπη και θα έχω να επιλέξω :
Ν.Δ : Μια δεξιά παράταξη, συντηρητική, με φιλελεύθερη οικονομική πολιτική, είναι κυβέρνηση για 5 1/2 χρόνια με ανίκανους υπουργούς και στελέχη μπλεγμένα σε σκάνδαλα. Με υπουργό Εξωτερικών την Ντόρα (κόρη Μητσοτάκη) που είναι σαφώς φίλα προσκείμενη (για να μην πω εξυπηρετεί) στα αμερικανικά συμφέροντα. Με αρχηγό τον Κωστάκη που ακόμα κι αν πείθει για τις αγαθές του προθέσεις (λέμε τώρα) στην πράξη αποδεικνύεται κάτι περισσότερο απο ανίκανος.
ΠΑΣΟΚ : Μια κεντρώα παράταξη με φιλελεύθερη οικονομική πολιτική (βλ.Σημίτης), με στελέχη που επί 20 χρόνια εγκαθίδρυσαν και παγίωσαν το φακελάκι, τη μίζα, το λάδωμα στο Δημόσιο. Με αρχηγό τον Γιωργάκη που εκτός απο χαζός δεν ξέρει καν να μιλάει τα ελληνικά γιατί αν μη τι άλλο είναι αμερικανόθρεφτος απο τη μαμά Μαργαρίτα. Με στελέχη που ξαφνικά άλλαξαν και δεν είναι αυτοί που διαπλέκονταν με κατασκευαστικές, με καναλάρχες, με σι φορ αι (συφορά μας) κ.λπ. μόλις πριν απο 5 χρόνια.
ΚΚΕ: Τι να πω εδώ ; Ένα ιστορικό κόμμα, που κουβαλάει μεγάλους αγώνες στην πλάτη του, που παλεύει για τα εργατικά ζητήματα, σαφώς κομμουνιστικό κόμμα αλλά που είναι ξεχασμένο και κολλημένο στον Στάλιν. Η γενική γραμματέας του σου δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα και ότι ακόμα περιμένει οδηγίες απο τη μαμα Ρωσία για να καταπολεμήσει τη λαίλαπα του ιμπεριαλισμού.
ΣΥΡΙΖΑ: Ένα κόμμα αριστερό με λίγο απ΄όλα. Λίγο ΣΥΝ, λίγο ΣΥΡΙΖΑ, λίγο μαοιστές, Λίγο τροτσκιστές, λίγο οικολόγους, λίγο δυσαρεστημένους ΠΑΣΟΚΟΥΣ, λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ΄αγόρι μου (πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης). Άρχισαν τους καυγάδες και τα μαχαιρώματα κι όποιον πάρει ο χάρος. Είναι που είναι λίγοι βάλθηκαν να αλληλοεξοντωθούν. Ένω έχει ικανούς ανθρώπους δεν έχει ξεκάθαρες θέσεις.
ΛΑΟΣ: Ένα κόμμα ακροδεξιών μπουμπούκων με φασιστικές πλευρικές απολήξεις, με την καλή έννοια. Να μου κοπεί το χέρι ΛΑΟΣ δεν ψηφίζω !
Οικολόγοι Πράσινοι: Μα ελάτε τώρα, ας σοβαρευτούμε λίγο ! Ένα ευκαιριακό κόμμα λόγω αυξημένων οικολογικών ανησυχιών με άγνωστα στελέχη, αγνώστου προελεύσεως και αγνώστου συμφέροντος.

Τι μας μένει λοιπόν ;
Η αποχή ; Μήπως τελικά είναι λύση η συνειδητή άρνηση στήριξης αυτού του συστήματος ;
Τη Δευτέρα όμως 5 Οκτωβρίου κάποιος θα πρέπει να κυβερνήσει τη χώρα και φαντάζομαι πως η αποχή δεν μπορεί.
ΖΗΤΩ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, ΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ. ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΕΚΤΕΣ.
Μια απελπισμένη ψηφοφόρος

Ζητείται όραμα

Το κείμενο αυτό γράφτηκε την Κυριακή 30 Αυγούστου.

Η πολιτική σκηνή της χώρας έχει χρεωκοπήσει. Όσο πιο γρήγορα συμβιβαστούμε μ’ αυτό τόσο πιο εύκολα θα αλλάξουν τα πράγματα. Φτάνουν πια οι αναλύσεις περί πρόωρων εκλογών. Φτάνουν πια οι αναλύσεις περί κρίσης στον ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα κουράζει και κουράστηκε. Δεν τραβάει άλλο, που λένε. Τριάντα χρόνια πελατειακών σχέσεων, ρουσφετολογίας, ανυπαρξίας του κράτους όταν το χρειάζεσαι και υπερβολικής γραφειοκρατίας όταν δεν την χρειάζεσαι.

Σκάνδαλα επί σκανδάλων, μίζες, βαλίτσες και πάμπερς, δικαστικά και παραδικαστικά κυκλώματα, παράγκες αθλητικών παραγόντων, εκκλησιαστικές αγοραπωλησίες. «Απ’ το ’80 και μετά μας έχουν πνίξει τα σκατά» που λέει και το τραγούδι. Ένα κράτος ανεύθυνων, ανέντιμων, κομπλεξικών, νεόπλουτων, ξιπασμένων, καρεκλοκένταυρων, βολεμένων ανθρωπάκων. Κι ας ήταν η γενιά του Πολυτεχνείου. Τριάντα έξι χρόνια μετά ζούμε τον θρίαμβο της λαμογιάς !

Δεν φτάνει όμως η απλή συνειδητοποίηση του κουρασμένου πολιτικού μας συστήματος και η δυσφορία για την φαυλοκρατία που επικρατεί στους θεσμούς του κράτους. Τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν και πρέπει να αλλάξουν τώρα. Κι αυτό θα γίνει μόνο με την ενεργή συμμετοχή όλων μας. Με κάθε μέσο, γραπτό ή προφορικό λόγο, διαμαρτυρίες, συγκεντρώσεις, απεργίες. Δεν φτάνουν πια οι συζητήσεις σε επίπεδο παρέας, ούτε οι διαδικτυακές διαμάχες γνωμών.

Πρέπει να απαιτήσουμε πια το δικαίωμα μας στην δημοκρατία. Πρέπει να απαιτήσουμε πια την υποχρέωσή μας να είμαστε πολίτες αυτής της χώρας. Μια κυβέρνηση συνεργασίας, αφού η αυτοδυναμία μάλλον δύσκολα θα επιτευχθεί, δεν θα σώσει την κατάσταση, το μόνο που θα καταφέρει είναι να παραταθεί και ενδεχομένως να επιδεινωθεί κατά δέκα χρόνια η αναξιοκρατία και η φαυλοκρατία.

Ήρθε ο καιρός να περάσουμε στην δράση. Να αναζητήσουμε λύσεις. Λύσεις για την παιδεία, τον πολιτισμό, την οικονομία αλλά κυρίως για το πολιτικό σύστημα.

Ζητείται όραμα λοιπόν.