Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Ακολουθεί ελληνική διαφήμιση

Food, fun, fashion ! All in the Mall !

Εξαιρετικά... ήθελα να ΄ξερα αυτός που σκέφτηκε αυτή τη διαφήμιση σκέφτηκε καθόλου αν η γιαγιά του και η μάνα του την καταλαβαίνουν ; Αλλά ξέχασα δεν είναι αυτές το target group του !

Και μην ξεχνιόμαστε έχουμε Xmas ! Γιέαααα, ουουυυυ, ας κάνουμε τους χαρούμενους και φέτος...


Φωτακιά τρεμοπαίζουνε
μες τη μιζέρια μας αλλά
σε λίγο δεν θα ξέρουμε
τι είναι αυτό που μας "χαλά"

Με άλλα λόγια θα στο πω κι έναν ανάπηρο σκοπό
από το 10 και μετά δεν θα μας μείνει τίποτα



Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009

Ο τουίτι, η πυτζάμα και ο μπάτσος

Θα μπορούσε να είναι τίτλος βιβλίου, κωμικού βιβλίου. Δυστυχώς είναι τίτλος "τιμής" για την Ελληνική Αστυνομία, που για άλλη μια φορά το έκανε το θαύμα της. Αυτό για να δούμε μερικοί πόσο εύκολα κατασκευάζει στοιχεία η αστυνομία. Πάλι καλά που δεν τον κατηγόρησαν ότι κατέβασε ραδιενεργά σκουπίδια.
Η είδηση εδώ.











Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Ενδιαφέρον συνέδριο στην Πάντειο

Αυτές τις μέρες γίνεται ένα ενδιαφέρον συνέδριο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα "Εξεγερσιακές συλλογικές δράσεις σε συγκριτική προοπτικη" Σχετικές πληροφορίες εδώ και το πρόγραμμα εδώ .

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι ένα Πανεπιστήμιο διοργανώνει ένα τέτοιο συνέδριο και φυσικά αφορμή δεν είναι κάτι άλλο από τον περασμένο Δεκέμβρη. Κι αυτό νομίζω δείχνει ότι η εκπαιδευτική κοινότητα αρχίζει να καταλαβαίνει πως τα Δεκεμβριανά δεν ήταν ξέσπασμα ούτε μια απλή νεανική έκφραση επαναστατικότητας χωρίς υπόβαθρο, ούτε σπασίματα και καταστροφές όπως τα παρουσίασαν τα ΜΜΕ. Ο Δεκέμβρης ήταν η ΑΡΧΗ.
Μπορεί να διαφωνήσουν κάποιοι με ένα τέτοιο συνέδριο λέγοντας πως "ο αγώνας είναι στο δρόμο". Ο αγώνας είναι ΚΑΙ στον δρόμο. Ο αγώνας είναι παντού. Αλλιώς να κλείσουμε και τα μπλογκ και να μην ξαναμιλησουμε παρά μόνο αν είμαστε στο δρόμο.
Μια δημόσια συζήτηση και ανάλυση της βίας όχι ως ξέσπασμα ή "μπάχαλο" αλλά ως πολιτική πράξη και μάλιστα από ένα πανεπιστημιακό φορέα για μένα σημαίνει ότι τελικά μπορεί να είμαστε και σε καλό δρόμο...

..............

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Μια επέτειος διαφορετική

6 Δεκεμβρίου 2008. Ο μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος σκοτώνεται από το όπλο του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα.

ΓΙΑΤΙ ;

Γιατί κάποιος θεώρησε μαγκιά να φωνάξει «Θα σε γαμήσω κωλόπαιδο»
Γιατί κάποιος θεώρησε μαγκιά να βγάλει το όπλο του από τη θήκη.
Γιατί κάποιος θεώρησε μαγκιά να κρυφτεί πίσω από την εξουσία του αξιώματός του.

Ακολουθούν πορείες και επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας που εξαπλώνονται σε άλλες πόλεις ακόμα και του εξωτερικού.
ΚΑΝΕΙΣ
δεν περίμενε αυτές τις εξελίξεις.

ΓΙΑΤΙ ;

Γιατί είχαμε κλείσει καλά τ΄ αυτιά μας στις φωνές απόγνωσης των παιδιών μας.
Γιατί είχαμε κλείσει καλά τα μάτια στη μιζέρια μας.
Γιατί είχαμε βολευτεί καλά στον καναπέ μας.
Γιατί είχαμε αποχαυνωθεί καλά από τα ΜΜΕ μας.

6 Δεκεμβρίου 2009. Πορεία στη μνήμη του Αλέξανδρου.
ΟΛΟΙ
θα είμαστε εκεί.

ΓΙΑΤΙ ;

Για να τιμήσουμε έναν νεκρό που ναι δεν ήταν ήρωας αλλά θα μπορούσε και να γίνει αν του δινόταν η ευκαιρία να ζήσει.
Για να φωνάξουμε πως ό,τι έγινε πέρυσι ήταν δεν ήταν ξέσπασμα ήταν η ΑΡΧΗ.
Για να φωνάξουμε πως θέλουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κάτι να αλλάξει.
Για να διεκδικήσουμε και πάλι τα ΟΝΕΙΡΑ μας.
Για να φωνάξουμε να ΞΥΠΝΗΣΕΙ
αυτός που φοβάται να μιλήσει για να μην απολυθεί,
αυτός που δεν προλαβαίνει να μιλήσει γιατί δουλεύει 2 δουλειές,
αυτός που δεν μπορεί να μιλήσει γιατί τον πνίγουν τα χρέη,
αυτός που ξεχνάει να μιλήσει γιατί ο χρόνος του είναι χρήμα.

Θα είμαστε ΟΛΟΙ εκεί. Όλοι ;
Τουλάχιστον όλοι όσοι έχουμε κοινούς στόχους…

Μια ζωή ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Μια ζωή ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ
Μια ζωή ΩΡΑΙΑ

όλοι εκεί χωρίς κομματικές ταμπέλες μόνο με το πάθος μας για κοινωνία ανθρώπων, κοινωνία δημοκρατίας.

.................................................................................

Περπατώ.
Περπατώ.
Περπατώ.
Με ραμμένες τις τσέπες μου στο ξύλινο παλτό μου.
Περπατώ επαναληπτικά. Επαναληπτικά περπατάω.
Δεν κουβαλάω τίποτα. Δεν έχω να κρύψω τίποτα
δεν έχω να χώσω τα χέρια.
Περπατώ με τα χέρια στη βροχή
Πάνω σ ’ένα μεταξένιο σκοινί-λώρο ομφάλιο-
που ενώνει τον ουρανό με τη γη τα πάνω με τα κάτω.
Προχωρώ
Με βραχυκλωμένους προβολείς
χωρίς δίχτυ ασφαλείας από κάτω.
Περπατάω παράλογη σ’ αντιστραμμένη λογική
δίκαιη μόνο κι αποφασιστική
να κάνω πράξη όλα όσα έχω σκεφτεί
να κάνω πράξη όσα έχω γράψει.
Τραβάω το σκοινί ακόμα πιο κει
προχωρώ ένα βήμα πιο πέρα.
Το κεφάλι μου πλησιάζουνε άγνωστοι μυστήριοι πλανήτες.
Γλάροι και καταδιωκτικά αστρικά
μ΄ ακολουθούν σαν υπέρηχο πλοίο.
Βρέχει κάτω στις γέφυρες της γης…
Στη μαύρικη Ορλεάνη.
Βρέχει βροχή ραβδωτή Στουρνάρα Ζαΐμη Αραχώβης Μπενάκη.
Πέφτει λοξά στη μούρη μου που φιγουράρει
στις βρώμικες βιτρίνες. Με κοιτώ.
Οι ατζέντηδές μου ‘χουν τραβήξει δυό χαρακιές
με δείχνουν πως γελάω.
Περπατώ κυκλωμένη από μπουνιές απ’ αγριεμένες φωτιές
από γιούχα και ζήτω.
Οι λυπημένες κερκίδες με παροτρύνουνε
να καρφώσω στα δίχτυα το γκόλ να γράψω 3-1.
Μ’ έχουν μαρκάρει οι διακεκριμένες στενά βρώμικα
τώρα πρέπει να μπώ μαζί με την μπάλα στα δίχτυα τους μέσα.
Περπατώ χριστιανή στους αντίχριστους
Μαύρη κι άθεη στων Κού-Κλούξ-Κλάν το γκέτο…

Κατερίνα Γώγου – Από τη συλλογή Το Ξύλινο Παλτό

..................................................................................
(Δυστυχώς θέλω να κάνω και μια παρένθεση για αυτά που είπε χτες βράδυ στον Ευαγγελάτο ο Πλέυρης junior. Να τι θα του έλεγα κε Ευαγγελάτε και θα τον έστελνα στο καλό , έτσι απλά χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες διαλόγου :
Ντροπή σας κε Πλεύρη να συχγέετε εσκεμμένα το εργατικό ατύχημα με την εγκληματική επίθεση που έγινε στην κα Κούνεβα, ντροπή σας κε Πλεύρη να αφήνετε υπονοούμενα για το αν ήταν η επίθεση στην κα Κούνεβα εργοδοτική τρομοκρατία ή μπορεί να ήταν και κάτι άλλο. Τι άλλο θα μπορούσε να ήταν δηλαδή, τυχαίο ; Όπως και η δολοφονία της Κυριμοπούλου; Όπως και η δολοφονία Γρηγορόπουλου; Όπως όλα τα τυχαία και μεμονωμένα περιστατικά που συμβαίνουν ; Προσεξτε γιατί μπορεί απο τα πολλά τυχαία τα πράγματα κάποια στιγμη να πάρουν την τύχη που τους αρμόζει...)